Proza życia

[bajaga1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

     myszą rysowane Wodospad Serbia

                         XII 2013 r

 

Prozy życia mam dosyć na co dzień.

Popatrz  rok za rokiem przemija.

Czasem krótka chwila - niczym błysk

Poezji szczypta - szczęście się przymila.

 

Prozy życia mam dosyć na co dzień,

Gdy zmagam się z kolejnym dniem

Popatrz wieczór w końcu przychodzi

Mówię cicho poezji od ciebie chcę.

 

Niech rozjarzą się światła wieczoru,

Przytul , szepnij kilka gorących słów.

Popłyniemy znów  pełni humoru

Szukać innych ciepłych , przyjaznych snów.

 2013 lub 2014 r.

Edytowane 25 Stycznia 2018 przez bajaga1 (wyświetl historię edycji)

[Deonix_]

Wodospad bardzo ładny,

prawie jak zdjęcie :))

 

Ale to chyba jedyne,

co miłego mogę powiedzieć.

 

Bo tej poezji,

której Peelka jest tak bardzo spragniona w tym wierszu nie znajduję,

dla mnie to niestety zbiór pamiętnikowych sloganów.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

Tutaj wszędzie masz wykrzywioną rytmikę.

Ale musisz pokombinować sama, bo ja się chyba wypaliłam,

nie zaproponuję Ci żadnej korekty oprócz usunięcia "od ciebie"

z drugiego cytowanego wersu, sorry :))

 

Pozdrawiam :)

[bajaga1]

Deonix_ dzięki serdeczne za wypunktowanie wad coś tam pozmieniałam

Pozdrawiam

[azk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No to już jakiś spisek - wszyscy piszą Bajadze o sloganach.

Bajago nikt nie urodził się i potrafił od razu zmienić koło w samochodzie. Musiał podpatrzeć jak to robią inni.

I tak samo jest z wszelkimi innymi rodzajami czynności. Nie rodzimy się z umiejętnościami, a tylko co najwyżej z predyspozycjami do ich wykonywania.

Samo natchnienie, czy wena jak mówią inni, to za mało. To iskra. Potrzebuje drewienek słów, pojęć, symboli aby zapłonąć nam ogniem.

Tak jak Władysław Broniewski pisał w wierszu "Poezja". 
Poruszasz się w zamkniętym kręgu najprostszej, pierwotnej dla wszystkich sięgających po pióro, symboliki. Nie potrafisz, albo boisz się pójść naprzód, sięgać po nowe słowa obrazy. Cały czas obrazujesz w sposób, przez który każdy z nas rymopisów musiał przejść. Poczytaj Brodskiego, Grochowiaka, Jasnorzewską i dziesiątki innych poetów. Tylko w ten sposób ubogacisz swój język, swoją symbolikę.

Popatrz jak inni zmieniają koło, aby autko nie spadało Tobie z podnośnika. Sam iskra, to za mało.

[bajaga1]

Kocie spokojnie mnie nie rusza  sam fakt że sloganami stare wiersze są napisane jak sam wspomniałeś

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kocie więc i mi to minie . Jedni piszą wiersze w wieku lat dziesięciu a ja mając pięćdziesiątkę nie wiedziałam ,że mogę rym złożyć. Poza galaktyką tu są tylko stare wiersze .Samo stwierdzenie - slogan - mnie nie rusza. Trudno tak kiedyś napisałam. Mogę poprawić mankamenty ale wiersze już były . By pozbyć się sloganów może kiedyś wrócę do tematów tam poruszonych i napiszę nowe,  Teraz będę tu zamieszczać to co mam by zobaczyć co jest rażące . Ja tych błędów nie widzę. Jest jeszcze jedna sprawa nie będę nigdy pisać jak 20 czy 40 latka niestety aż tak się nie zmienię. Pozdrawiam i dzięki za komentarz . A zauważyłam zmianę awataru.