Wczorajsza fatamorgana

[Fred]

Pięciu kumpli od piwa w dobie wszelkich braków,

spotkało się przypadkiem na miejskim deptaku.

Czas był smutny, siermiężny, w niedolę brzemienny,

puste półki sklepowe, kryzys, stan wojenny.

 

Za nic mając codzienną szarą życia lurę,

przy zamkniętych drzwiach sklepu stawili się sznurem,

a w przechodniów marzeniach cukier, mięso, kawa,

trzeba stanąć w kolejce, coś będą sprzedawać.

 

Piąty kumpel dyskretnie z rzędu zrejterował,

po godzinie powrócił, by tłum porachować.

Nim się z innym podmienił, i wrócił ku miastu,

wyrachował w kolejce ludzi stu szesnastu.

 

Jego druh po kwadransie, jakim cudem, nie wiem,

stwierdził, że czekających jest już trzysta dziewięć.

Reszta kumpli się z rzędu dyskretnie urywa,

ale ludzi w kolejce cały czas przybywa.

 

Ktoś się wpycha do przodu, bo ma starczą rentę,

ale wejście do sklepu cały czas zamknięte.

Skądś się zjawił reporter, aby robić zdjęcia,

co tu mają sprzedawać nikt nie miał pojęcia.

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dobrze jest wyrachowana

ta kolejka to się wie

żona zdradza tego pana

a tam baran mordę drze*

 

tłum jak trzystu Spartan stoi

i nie odda piędzi ziemi

jak ten Parys u drzwi Troi

się i dwoi by trwać z niemi

 

niemi póki drzwi tych szturmem

nie weźmiemy gdy sklepowa

je uchyli jeśli           kurde

tylko rzucą jakiś towar

 

* - Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz

 

PS

mnie to rachowanie (2x) nie przeszkadza, przeciwnie, jak widzisz ;)

fajne, chociaż czasy nieciekawe, ale samo stanie w kolejce wspominam z uśmiechem. 

Pozdrawiam

 

 

Edytowane 15 Grudnia 2017 przez jan_komułzykant (wyświetl historię edycji)

[Fred]

Dzięki za ten rymowany komentarz. Na dobrą sprawę wyszedł z tego całkiem fajny wiersz, mający swoją artystyczną, czy raczej satyryczną autonomię.  

[Bolesław_Pączyński]

Po pracy jestem znów szakalem

po sklepach węszę jak hiena

na puste półki patrzę z żalem

co by tu kupić do zjedzenia.

 

Za łupem swym jak sęp poluję

z kartkami na jakąś wędlinę

w kolejki błędny wir nurkuję

w wężowych jego splotach ginę.

 

Dobry wiersz, po przeczytaniu od razu wracają wspomnienia,dwie strofy z wiersza który pisałem w latach osiemdziesiątych.

Z pozdrowieniem:)

 

Edytowane 15 Grudnia 2017 przez Bolesław_Pączyński (wyświetl historię edycji)

[azk]

Dla kogoś, kto nie żył w PRL-u nie jest jasne o czym jest ta historia.

Chociaż w poprzednią niedzielę, wracając ze sklepu natknęliśmy się z moim Misiem na kolejkę pod Kamienicą Braci Jabłkowskich.

Mój Miś, odwykły od takich widoków, pyta grzecznie jakąś kobiecinę :

- Za czym kolejka ta stoi?
A kobieta

- Nie wiem, podobno dają plakaty.

- Czyje?

Dopytuje się mój Miś.

- Nie wiem.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zastanowiłbym się nad tą inwersją, bo chociaż wygłądza rytm, ale jednak nie wydaje się niezbędna.

 

Pozdrawiam

[Fred]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jakoś tak mi lepiej brzmi. Gdybym przeładował wiersz inwersjami, może byłaby to wada, ale w tym przypadku nie wydaje mi się. Dzięki za wizytę i komentarze. :) 

[Nata_Kruk]

Nie aż tak dawne czasy, w rymowanej formie. Tak było, stało się, bo coś rzucą.
Fred, jeszcze gitara w rękę i wyśpiewać wersy... :)
Pozdrawiam.

[Andrzej_Wojnowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

  o takich kolejkach psalmy pisano

 

Też w nich stałem.  Tak było jak opisałeś.

 

                                                                                               pozdrawiam