Początek

[Martaa]

Wielka pustka
Nie do ogarnięcia przez człowieka.
I nagle w ciemności widać maleńki blask,
Który przed słońcem ucieka.
To iskierka nadziei,
Iskierka miłości,
Podsycana ciepłem płynącym
Z zewnątrz – z nicości.

I dzieje się coś wspaniałego:

Dwa nic nie znaczące elementy
Składają się w idealną całość.
Pustka wypełnia się kolorami
I nagrodzona zostaje wytrwałość:
Słowo „kocham”
Wypowiedziane nieśmiało, skrycie,
Daje coś najważniejszego na świecie:
daje ŻYCIE...

[Agnes]

to nie jest wiersz, równiedobrze można to zapisać inaczej i wychodzi potok myśli z pamietnika. poza tym nie rozumiem czemu każdy wers zaczyna się wielką literą, bo chyba nie był to zamierzony zabieg??
spróbuj używac metafor, a będzie lepiej, choć trochę.

pozdr. Agnes