Romans z duchem

[befana_di_campi]

Pawłowi :)

Żadnych tam jakichś
uciech cielesnych
właściwych śmiertelnikom

My za to
wśród bezkresnych eterów 
przepływając - w siebie

przechodzimy. Przenikamy
barwami  do ultrafioletu

Wtedy uśmiecha się powietrze

[Deonix_]

Klimatycznie,

eterycznie i ładnie :))

 

Serdecznie :))

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czyli platoniczny ? Oj Paweł, oj niebożę, nikt ci na to nie pomoże. 

Ładnie! Pozdrawiam.

Edytowane 6 Grudnia 2017 przez MaksMara (wyświetl historię edycji)

[befana_di_campi]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nic platonicznie. Paweł umarł śmiercią tragiczną, wiele nas ze sobą łączyło :(

I teraz rozumiem, skąd te niejednokrotnie "dobre rady dla gromady" jak należy rzekomo pisać, jeżeli się osobiście nie wnika w podskórny puls przesłania określonego utworu... 

[AnDante]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Cóż, poeta ma prawo w swej twórczości odnosić się do osobistych przeżyć, zaistniałych sytuacji,  ale w takich przypadkach musi liczyć się z tym, że nieobeznany z faktami czytelnik może opacznie zinterpretować tekst.

Wydaje się jednak, że w Twoim wierszu - Befamo - niezbyt trudno było zastosować właściwa interpretację.

 

Pozdrawiam :)

AD

Edytowane 6 Grudnia 2017 przez JADer (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W takim razie bardzo mi przykro, przepraszam. Opacznie zinterpretowałam tekst, przecież nie znam Twojego życiorysu. Jeszcze raz - wybacz.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Można było źle zinterpretować, bo wiersz sprawia wrażenie lekkiego, nawet wesołego. Jego forma, słownictwo, nie przywodzi na myśl niczego smutnego. Ja też się zastanawiałam, czy aby faktycznie jest tu mowa o Kimś, Kogo już nie ma, czy może to zabawa w stylu horrorystycznym - erotyczne wywoływanie duchów czy coś w tym rodzaju,,, A to za sprawą pierwszego i ostatniego wersu.