Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Emeryt u seksuologa czyli recepta na nudę


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Do seksuologa emeryt zawitał

i tak grzecznie doktora  popytał

Nic mnie już tak nie podnieca

 

jak jest draka albo heca

jestem cały podniecony

aż mam mokre kalesony

 

kiedy komuś w czymś dowalę

a że robię to już stale

miast orgazmu mam wrażenie

 

lepsze jest zadowolenie

tak lubię to me pisanie

że mam ciągle szczytowanie

 

nawet był krytyk obyty

rzekł, że co robię to szczyty

bo tu wyzwę a tam obrażę

 

ja wszystkim jeszcze pokażę

bo mówiąc doktorze skrycie

tak kocham zatruwać życie

 

nudno na emeryturze

więc ten spokój innym burzę

miast siedzieć i puszczać wiatry

 

doktor –też starszy pan  z bródką

myślał chwilę i odrzekł mu krótko :

ale to nie do mnie –idź pan do psychiatry

Opublikowano

Wena odeszła od Ciebie ? - a szkoda...

Myślałam, że  będzie z Ciebie bard,

nie złośliwy rymiarz.

 

Bijesz na oślep to w lewo, to  wprawo.

Satyrą ostrą mydli oczy

zwyczajny zadymiarz.

 

 

"jestem cały podniecony

aż mam mokre kalesony"

Poczekam, aż napiszesz coś pozytywnego, konstruktywnego.

Podpalić Rzym potrafi każdy, zbudować niekoniecznie ;)

 

Pogody ducha życzę i powrotu Weny :)

 

 

Opublikowano (edytowane)

Bożenko,

to jest tylko satyra 

może i gorzka jak trafnie oceniła Justynka ale satyra.

Przecież ona nie jest ad personam a poza tym listopad jest tak nostalgiczny 

że zapragnąłem poprawić humor nie tylko sobie.

 

Nie uważam tego utworu  za wiersz wybitny

ale satyra ma swoje prawa

dlatego troszkę dystansu zalecam Bożenko

zwłaszcza ,że bohaterem i autorem jest starszy pan.

Edytowane przez Maciej_Jackiewicz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

 

...to jest tylko satyra...

...Przecież ona nie jest ad personam a poza tym listopad jest tak nostalgiczny 

że zapragnąłem poprawić humor nie tylko sobie...

 

Nie uważam tego utworu  za wiersz wybitny

ale satyra ma swoje prawa

dlatego troszkę dystansu zalecam Bożenko

zwłaszcza ,że bohaterem i autorem jest starszy pan.

 

Spróbuję odnieść się do tego co napisałeś.

Zacznę od tego , że nie mogę uwierzyć,  że w  ogóle  to napisałeś. 

 

Satyra ma swoje prawa, to prawda.

 

"Satyra – gatunek literacki lub publicystyczny łączący w sobie epikę, lirykę i dramat (także inne formy wypowiedzi) wywodzący się ze starożytności (pisał je m.in. Horacy), który ośmiesza i piętnuje ukazywane w niej zjawiska, obyczaje, politykę, grupy lub stosunki społeczne."

 

Twój tekst nie ośmiesza zjawisk, ale powiela stereotyp, że skoro człowiek jest starszy to jest impotentem  zdolnym do podniecenia tylko poprzez złośliwość.

Nie zauważyłam w Twoim tekście niczego co łączyłoby go z satyrą. To jest zwyczajna napaść na starszych panów. I jeśli  to poprawia Tobie humor to mogę Ci jedynie współczuć. Znaczyłoby to bowiem że złośliwość jest dla Ciebie rozrywką. Mnie to nie bawi.

Po lekturze tego tekstu czuję się zwyczajnie zniesmaczona.

 

Przepraszam, jeśli poczułeś się urażony , ale być może nie zdawałeś sobie sprawy z tego, jaki to ma wydźwięk.

 

Pozdrawiam.

 

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bożenko, 

piszesz do mnie jakbym był nastolatkiem.

Mam też swoje lata i niestety są starsi panowie , którzy złośliwieją z wiekiem.

Rozmawiałem o tym nawet swego czasu ze znajomą psycholożką.

Niekoniecznie są impotentami jak sugerujesz ale zgryżliwi są często bez umiaru.

To nie stereotyp to są fakty.

Ośmieszam zatem nie osoby na emeryturze tylko zachowanie,które nie przystoi starszym panom.

A satyra ma przecież ośmieszać i pouczać jak bajki Krasickiego.

A póki co takim komentarzem to uraziłaś mnie

bo tak się składa,że żaden starszy pan nawet w mojej firmie na ten wiersz się nie obraził

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Justynko dzięki

po prostu Bożenka za mało pisze sama a za bardzo zaangażowała się w komentowanie innych.

A definicję satyry każdy z nas zna doskonale i nie trzeba jej przepisywać ze słownika do portalu.

 

pozdrawiam Justynko

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Przeczytałem utwór, pomyślałem: Autor miał zły dzień, nikt nie zareaguje i sprawa pójdzie w zapomnienie, Bożenka niestety nie wytrzymała...

Czy to jest satyra? Weźmy sobie do serca rade Justyny i popatrzmy "w głębię tekstu"

 

 

Ja tu nie widzę nic śmiesznego, tekst aż "kipi złością".  Pewnie kogoś śmieszy.

Tylko że jak jeden drugiego na filmiku w tyłek kopnie to tez wiele osób śmieszy.

 

Tu jest taki kopniak. Bo artystycznie to jest słabe, a jako "coś co ma pouczać" daje radę - idź do psychiatry - uważaną dość powszechnie za obraźliwą. Może Pan spytać "znajomej psycholożki" czy do psychiatry  się z tym idzie czy do psychologa.

 

Czy opisane zachowanie w jakiś szczególny sposób starszych Panów cechuje ?

 

Czy młode Panie czasem nie robią identycznie gdy im się ubzdura że są zaatakowane?

Czy nie potrafią szukać okazji jak tu się przyczepić i jak tu dokopać domniemanemu krzywdzicielowi?

 

A gdyby tak spróbować zamienić

 

Do seksuologa młoda poetka zawitała

i tak grzecznie doktora  zapytała

 

Nic mnie już tak nie podnieca

 jak jest draka albo heca

 

Potem parę drobnych zmian...ja kalesony na pantalony

 

nadal jest śmieszne?

 

 

Ale dal Pan jeszcze dwie dodatkowe wskazówki.

 

To jak Bajka... a wiec przecież nie każdy musi być tam, tym kim jest

 

 

Pomyślałem sobie, że ubodły Pana jej komentarze i dał Pan upust swej frustracji.

 

Bo niby każdy definicje zna, ale może czasem warto jakieś przypomnieć na przykład taką:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

artykuł, utwór lub jakakolwiek inna publiczna wypowiedź szkalująca lub zniesławiająca kogoś, czasami także ubliżająca komuś.

 

Opublikowano (edytowane)

pozostawię to bez większego komentarza

bo mnie ten wpis ani nie  ubódł ani sfrustrował

jedynie mocno zdziwił

 

gdyby łaskawca poczytał na innych portalach jakie ludzie piszą

,, satyry,, posiwiałby nie tylko na głowie

a paszkwil to na pewno nie jest albowiem z definicji przytoczonej wynika,

że musiałby być napisany ad personam

a tak nie jest i nie będzie 

napisałem ten wiersz jeszcze w ramach akcji STOP DLA HEJTU

A są niestety starsi panowie,którzy hejtują młodych

wystarczy odbyć spacer po portalach

co polecam i pozdrawiam

Autor

 

PS. Doskonale odróżniam psychologa od psychiatry

niestety na pewną grupę ludzi nawet taka propozycja nie działa

Edytowane przez Maciej_Jackiewicz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Free, 

"Tu jest taki kopniak"

Czy młode Panie czasem nie robią identycznie gdy im się ubzdura że są zaatakowane?

Czy nie potrafią szukać okazji jak tu się przyczepić i jak tu dokopać domniemanemu krzywdzicielowi?

Czy to nie słowa "paszkwilowate"? Urażasz w nich Panie. 

nie rób drugiemu, co Tobie niemiłe, Wolny Panie. Nie podjudzaj, nie szukaj  okazji do przyczepiania się... WYWOŁUJĄC BURZĘ, jakże niepotrzebną. 

Dla mnie "potrafienie pań" i '"dokopywanie" są w Twojej wypowiedzi złośliwe. Zrobiłeś z kobiet okropnie zawistne osobniczki i krwiożercze, do tego jeszcze z lekka tępawe. Myśl, Free, zanim kogoś urazisz. 

Z poniższej Twojej wypowiedzi wynika, że umiesz myśleć, tyle że złośliwości prawisz. 

 

Pomyślałem sobie, że ubodły Pana jej komentarze i dał Pan upust swej frustracji.

 

Koniec

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ______________________________________________________     Puszko! Zbawczynio moja! Ty byłaś i będziesz Zawsze patronem Pio w bogactwie, jak w biedzie Wspominać mi. Zapachem już ulotnych z pomum Adami, by! Wykrzyknąć brokat liter w centrum.   Świętej straży, co dziecku chciała Częstochowa Historią na gałęzi sekrety odchować Przeznaczeniem poznania sahary przez Ojca Po upadku z trzech metrów przy straganach akcją.   Był dotyk papieskiego przepisu w jego chleb Lepiejem pierogów z gwiazd, by powstały z gleby Czas miał na poskładanie po wyparowaniu Element układanki skryty w wykładaniu.   Dzisiaj świadomy w pełni wiedzy od Zbawczyni, Każdą cześć luksu czerpie, co sybilant głębin, Łącząc dzień i noc wyrwą po efekcie chinki, Spojrzał ponownie w życie dzięki polom innym.   Bilokacją z wielu miejsc, mając wpływ na zator, Lekiem żywicy drzewa chciałby zwrócić kolor. W żyły każdym gałęziom oszukanym przez los, Niechciane bóle zniszczy fałsz oddychający las. Zanim spłowieje ziemia, jeszcze ślepym powie: To dopiero początek — więzi w melaninie!   _____________________________________________________   Spis treści: ***Organiczny intranet ***Gdy młodziwo staje się siarką do draski atawizmu ***Kiedy dyada wraca na swoje miejsce ***Gniazdo ***Z cieśniny ***Jest ich więcej ***Jak cię piszą — nie myśl, że tak samo widzą po dziewięciu godzinach lucydności ***Praktyczny oniryzm — metonimia ***W najprostszy sposób wytłumaczę ***Nad morzem w Rockanje ***Z wyjścia na wejście ***Komplet uświęcony środkami — dzięki wiedzy MTJ ***Wasz tajny współpracownik wciąż działa w ukryciu ***Korektą rzeczywistości ***Jest twoja moczarka kanadyjska ***Z rejonów ***Złączcie kolory jednym oddechem i tą samą krwią
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pięknie i trafne słowa. Dziękuję za komentarz,  Pozdrawiam.
    • @viola arvensis To wiersz bardzo wyciszony, niemal medytacyjny. Porządkuje świat od środka. Najmocniej wybrzmiewa tu motyw granicy, ale nie jako muru wobec ludzi, raczej jako wewnętrznego azylu, miejsca, gdzie można: oswajać potwory, wygaszać burze, odkładać winę, podlewać nadzieję łzami. Bardzo kobiece samoukojenie :)
    • @Gosława to też danse macabre. Pozdrawiam!
    • Światło wbijało setki igieł w źrenice   Miłości świadkiem nie chcę być nigdy  Bo miłość sama się pcha na szafot Tuląc do siebie znamiona krzywdy  Da swe kończyny ucinać katom    Wtedy słońce wydało się bielsze   Gdy zwiędną pąki motylich skrzydeł  Co trwają może oddechów trzy I strzeli para z dusznych kadzideł  Ujrzysz jak nić przeznaczenia drży    Kropla potu na skroni była gęsta jak lawa   Krzyczymy ku niebu ściskając nadzieję  Że chmury będą nam pośredniczyć  Bo między nami wicher wciąż wieje Co nasze uszy przyszedł pożyczyć    Popękana ziemia wrzeszczy z pragnienia   Zwisając z płotu przebici w pół  Lgniemy do siebie nie wiedząc nic I czując w uszach płonący ból  W splecionych dłoniach będziemy żyć    Spadła kropla niebiańskiej krwi
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...