Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Chlodwig

kapsel

Przez kapsel
w Fraszki i miniatury poetyckie

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

kapsel

kapsel

Opublikowano
Opublikowano

Pierwszy 

germański nawrócony król,

gorliwy  był,

naśladowca Chrystusa

bogobojnie żył.

W imię wiary 

krzewił  pokój i miłość ,

mieczem ewangelizował,

kochał bliźnich

palił, grabił, mordował.

 

 

 

 

 

Justyna Adamczewska

Justyna Adamczewska

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

kapslu było paru Chlodwigów, np. II. Ty napisałeś prawdopodobnie o I. Pomyliłeś narodowość. 

Chlodwig I (

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 Clovis Ier,  Clodovicus, frankijski Chlodowech), (ok.  – ) – był  , synem  i . Najsłynniejszy spośród władców.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bitwa pod Tolbilac (496 r.)

Edytowane przez Justyna Adamczewska (wyświetl historię edycji)
kapsel

kapsel

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czy okrutne czasy usprawiedliwiają mordy ?

Pierwsi chrześcijanie też żyli w niełatwych czasach, czy nawracali mieczem ?

W dziele The Encyclopedia of Religion (Encyklopedia religii) powiedziano: „Ojcowie Kościoła, łącznie z Tertulianem i Orygenesem, potwierdzają, że chrześcijanom nie wolno było pozbawić człowieka życia — i właśnie ta zasada powstrzymywała ich od służenia w armii rzymskiej”. W książce The Early Church and the World (Kościół pierwotny a świat) profesor C. J. Cadoux napisał: „Co najmniej do panowania Marka Aureliusza [161-180 n.e.] żaden ochrzczony chrześcijanin nie został żołnierzem”.

 

 

 

Deonix_

Deonix_

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z pewnością nie usprawiedliwiają,

ale dużo tłumaczą.

Środowisko w jakim człowiek żyje ma przecież wpływ na jego charakter.

Ale nie jest jedynym czynnikiem mającym na niego wpływ.

Chcemy tego, czy nie, wiele rzeczy ma wpływ na ostateczną sytuację.

kapsel

kapsel

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pierwsi chrześcijanie byli wykluczeni z życia społecznego, jednak nie szli na kompromis z ówczesnym światem. Za swoje przekonania byli tępieni i rzucani zwierzętom na pożarcie. 

Deonix_

Deonix_

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Właśnie do tego się odniosłam pisząc -

Środowisko w jakim człowiek żyje ma przecież wpływ na jego charakter.

Ale nie jest jedynym czynnikiem mającym na niego wpływ.

 

Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Ostatnio w Warsztacie

    • yfgfd123
      Obelisk VI

        Klaustrofobia podziemi rosła, im bardziej puste okazywały się kolejne pomieszczenia, nagie i ascetyczne w swoich małych pokutach. Brakowało jednego przejścia, aby cały poziom tworzył jeden spójny cykl, krąg piekieł, albo aureolę na głowie kościoła przemysłu. 

        Zderzony z ostatnią ścianą, Karol odwrócił się, żeby spojrzeć na ślady butów wybite w zalegającym prochu. Nie martwiąc się o pobrudzone spodnie, usiadł na ziemi i, aby nie musieć zamykać oczu, wyłączył latarkę. Rozczarowanie. Nienasycenie. Karol był zawiedziony - nawet nie fabryką, lecz samym sobą. Ciemność trzymała go w serdecznym uścisku, ale nadal dało się wyczuć drżenia przestrzeni z każdym przejeżdżającym samochodem, a spomiędzy zawieszonej pleśni przebijał się zapach płynu do prania. Może właśnie o to chodziło? Centrum zniewolenia jesteśmy my sami, próbujemy uciekać w egzotyczne kraje lub kariery, a mimo tego i tak nie możemy nigdzie znaleźć miejsca brutalnie prawdziwego, brudnego absolutu istnienia. Człowieka chowa się czystego, a dopiero jego zadaniem jest samogwałt - wyrwanie ze swoich trzewi czegoś, czym faktycznie można by powiedzieć, że się jest (bo przecież chyba nie ,,piątoklasistą”?). Mały chłopczyk zastanowił się nad zdjęciem z siebie wszystkich ubrań (o zgrozo - ubrań ,,do szkoły”), nad pozbyciem się fetoru higieny. Nie, to nie to, to byłoby głupie - myśli chłopaka wróciły z powrotem pod ziemię.

        Strużki wody zostawiały rude ścieżki spływając powoli po ścianach. Kiedy Karol z rodzicami mieszkali jeszcze w biedzie, w nędznym domku pod miastem, całe dnie upływały mu w jego ,,bazie” - wciśniętej pomiędzy rosnące na działce drzewa a siatkę ogrodzenia. Ze wstydem wspominał do dzisiaj dzień, kiedy grupka dzieci w jego wieku, w czystych ubraniach, na kolorowych rowerach, zapuściła się w jego ulicę (co było na tyle niezwykłą rzadkością, że jest to jedyna taka sytuacja, jaką Karol pamiętał), aż spotkali go, skulonego w swojej kryjówce. Z dziecinną ochotą próbowali z nim zacząć rozmowę, lecz on, jak nieoswojony dzikus, nie był nawet w stanie spojrzeć im w oczy. Speszeni, ruszyli dalej błotnistą drogą, która prowadziła chyba tylko do jakiejś żwirowni (sam Karol nigdy nie zagłębił się w tę uliczkę dalej niż koniec jego działki), najpewniej zapominając o dziwaku już w następnej minucie. Lecz Karol pamiętał to do dzisiaj. Pamiętał, jak po długiej minucie wreszcie dotarł do niego sens sytuacji, rzucił się on wtedy biegiem przez działkę, wyskakując spomiędzy krzaków na otwarte pole, biegł przez wysoką trawę z nadzieją zobaczenia jeszcze błysku ich plecaków, lecz przywarł wreszcie policzkiem do ogrodzenia, a na uliczce panowała absolutna cisza. Karol-dzikus wyrywał się z jakiegoś rezerwatu, wracając teraz na powierzchnię świadomości chłopca, jakby między rurami piwnicznej kotłowni odnalazł komfort zapomnianej bazy. 

      1

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...