(...)(kto czyta ludzi)

[Bartosz Wcisło]

I
kto czyta ludzi
nawet jeśli świętych
czy artystów
ten nieodmiennie dostrzega
że chleb i woda
i że lepka gruda kataru

czasem pisze o tym wiersze
wysyła je ze swego
przyczółka między kanapą
a dobrem pięknem i harmonią
zamyka w butelki
i rozsiewa na wietrze(z
czwartego piętra
okno po lewej)

II
wiersze zaś można czytać bez obaw
są czyste

[Witold Marek]

Formalnie będę się jeszcze dokopywał. Natomiast bez przeszkód i satysfakcjonująco trafiło do mnie to bezpretensjonalne - jednak - ukazanie w symbolach drogi, jaką przebywa duch słowa od brudu bytowania, cielesności języka po nieskazitelność dostępnego nam medium. Nawet jeśli to, co poboczne, wziąłem za główne :)

Pozdrawiam.

[Agata Kusek]

Hmmm... zdaje się że odkryłeś piękno:)
Pozdrawiam serdecznie
Aga

[Bartosz Wcisło]

Czy mógłby Pan wskazać punkty do formalnego dokopania? Bardzo mi to pomoże w dążeniu do doskonałości :)

[Karolina Weiss]

Po pierwsze- podobało mi się. Po drugie- "i że lepka gruda kataru"- przykuło uwagę. Ciekawe sformułowanie. To 'zamyka w butelki' jakoś dziwnie mi brzmi. Zastanów się, może wymyślisz coś w zamian.
Pozdrawiam gorąco :)

[Witold Marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gapa ze mnie, przepraszam. Zastanawiał mnie po prostu pod tym względem głownie tytuł oraz manierycnze przeniesienia: "(z /czwartego piętra /okno po lewej)". Ale nie żebym miał szczególne zastrzeżenia, bo potraktowałem to jako kontrapunkt do ogólnej klarowności przekazu.

Pozdrawiam :)