Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Pieśń niegodna żadnej melodii

Klein

Przez Klein
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Klein

Klein

Opublikowano
Opublikowano

Wesołe, jak zawsze.

 

"Pieśń niegodna żadnej melodii"

wszyscy budzimy się
obsiani klątwą
i zasypiamy
nie mogąc jej zrzucić

 

 

najgorszy ból
to taki
który nigdy nie zabije
i żyć będzie wewnątrz

 

 

codziennie pragnę
codziennie pożądam
codziennie żyję
i umieram przez to

 

 

sen to ucieczka
ale trudno zasypiać
bo i tak potem
trzeba się budzić

 

 

skoro pragnę
gwiazd na niebie
których sięgnąć nie sposób
to pragnienie właśnie
nadzieja
upór
chęć
wbijają pazury w krtań
patrząc mi w oczy
szepcząc cicho
że nie mam się martwić
bo nie jestem sam

 

 

ból
jest ze mną
zawsze obok

 

 

pragnę

więc boli

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Migrena
      Południe

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Lenore Grey   skrótowo rzecz ujmujac  to jest wiersz o tym, jak psyche, poddana intensywnemu 'światłu”, traci swoje deko racyjne formy i przechodzi przez konieczny moment rozpadu aby z fragmentów stworzyc coś, co nie jest już tylko obrazem, ale miejscem życia .   swoistą oazą, która powstaje nie mimo pęknięcia, lecz własnie   dzięki niemu .   czytam go  jako zapis wewnetrznego procesu, w którym psychika najpierw tworzy własne, estetyczne iluzje a następnie poddaje je działaniu bezlitosnego światła świadomości,    w tym sensie wiersz dotyka tego, co w psychologii głębi kojarzyłoby się z procesem indywiduacji u  Jung - rozpad form pozornych jest konieczny, żeby z materiału rozbitego, z 'ziaren”, mogła powstac nowa, bardziej prawdziwa struktura znaczenia. ale jednocześnie ten ruch ma w sobie coś z filozoficznej dialektyki, bliskiej myśleniu G Hegela.   teza (sztuczne piękno), antyteza (gest zniszczenia), synteza (witraż, a potem oaza).   ale to nie jest suchy schemat tylko  żywy proces .   a na poziomie  estetycznym wpisuje się to w przeciecie surrealizm i symbolizm .   bo u Ciebie obrazy są senne, nieciągłe, ale zarazem niosą cięzar znaczeń, które nie chcą się zamknąć w jednej interpretacji.   bliżej mu jednak do chłodnej, precyzyjnej wyobrazni niż do czystego chaosu.   myślę że to raczej kontrolowane przesunięcie rzeczywistości niż jej rozpad.       to jest bardzo ciekawy wiersz..   świetnie napisany.   tylko wymaga aby się w niego wkleić aby go dobrze warsztatowo i literacko rozczytać.     uważam że warto:))))  
    • Zbigniew Polit
      KUSICIELKA

      Przez Zbigniew Polit · Opublikowano

      Grzeszna klacz, haj w Pawłosiowie, Chciała konia mieć ku sobie. Przez lata hetera, Kusiła ogiera! Szczęście, że miał końskie zdrowie …
    • Charismafilos
      Do mnie

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @APM "do" jest kluczowe! :) Fandom pozdrawia ;)
    • Charismafilos
      Ona

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Nata_Kruk złota rada i dla chłopaka i dla dziewczyny, zawsze! i z odwagą ;)
    • Migrena
      kolory życia

      Przez Migrena · Opublikowano

      @bazyl_prost   ciekawe co te rybki czują?   o czym myślą przebierając płetwami?   rybki.   fajny wiersz:)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...