Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

życie

Jacek_Suchowicz
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano

Życie ucieka z każdym dniem.

Mówią, że często wraca nocą,

by rzeczywistość barwić snem,

jakieś nadzieje stworzyć - po coś?

 

Wśród chmur kolejny wskazać szczyt,

który w mozole zdobyć trzeba.

Obrócić sprawy ważne w nic,

rzadko uchylić skrawek nieba.

 

Niesie najczęściej piekła smak,

gorycz dozując nam z ochotą

i przypomina znany fakt,

że w ogniu się oczyszcza złoto

8
Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
Opublikowano

Witaj - myślę że to dobry wiersz -  przekazuje swoją myśl jasno i rzeczowo.

Jacku mam tylko małe ale do przejścia z drugiej do trzeciej - może się mylę

ale   -  uchylić skrawek nieba nie pasuje mi do niesie najczęściej  piekła smak

Wedle mego widzimisię strach uchylać owy skrawek nieba - brzmi groźnie.

No ale to tylko moje odczucie - być może się mylę.

                                                                                                                                          pozd.

                                                                                                                           

                                                                      

azk

azk

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pierwszy wers brzmi trywialnie jeśli nie połączy się go klamrą z drugim, bo dopiero tamten wyznacza ukryty przed nieuważnym czytelnikiem dualizm tego uciekania.

Drugą zwrotkę pomijam, żebyś nie pomyślał, że tu odchodzi jakaś wendetta za to, że mój wczorajszy wiersyk nie zakradł się do Twojego gustu. :)

I puenta. Dla mnie jest bardzo nośna. Jest skrótem z bardzo obszerną zawartością. Pozdrawiam :)
 

Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chyba zwariowałeś, albo kompletnie mnie źle odbierasz

Ja piszę w komentarzach, co czuję.

W tej zabawie nie idzie o złośliwości (chociaż niektórych osobników o to podejrzewam) ale o wyrażenie swoich myśli. Jeśli bym pisał, że mi się zawsze Twoje pisanie podoba to pewno robiłbym Ci krzywdę a tak zmuszam Cię zastanowienia i oczekuję jeśli mogę tego samego od Ciebie.

Więc jeśli możesz napisz o co biega - wal!

przyjmę  to z pokorą i się nie obrażę

Pozdrawiam Jacek

  • 5 lat później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wiedźma
      Historia Marty O.

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Mel666 Tytuł świetny, jak z kroniki policyjnej. Czytając go odnoszę wrażenie, że to notatka z życia.  Nigdy nie była " w pełni wartościowa " - druga rzeka, ubierała się z lumpeksach.  Była  dziwaczką , pijaczką, miała kompleksy. Nawet urodziła się milcząc, zabrano jej nawet pierwszy krzyk. Przyszła na świat w drewnianej chałupie, czyli w biedzie. Jej matka była narkomanką, a siostra prostytutką. Marta nie miała się z czego wybić. Prawda jest taka, że gdy wszyscy się śmieją i nikt w nas nie wierzy to sami zaczynamy wierzyć, że zasługujemy na ten śmiech.  Jedyna osoba, która mogłaby Marcie pomóc był jej chłopak. On zostaje określony jako" seksualny kogucik"  i męska dziwka.  To on zabrał jej ostatnią iluzje. Bierze sznur i odbiera sobie życie.  Nie modli się, bo nie ma już wiary, że ktoś ją usłyszy. Mimo tego ludzie nie płakali, kostucha zebrała żniwo - te słowa rozrywają serce. Ziemia pochłania ją jak przedmiot.   @Mel666 Ten wiersz mnie kompletnie pokonał. Rozwala serce wers o przewroceniu kolejnej kartki. Obojętność zabija. Autentyzm kłuje w sercu, prawda jest brutalna. To wiersz dla czytelników o mocnych nerwach.   
    • Berenika97
      Gąska i baran

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @jjzielezinski   Świetny wiersz,  który pod maską prostej rymowanki przemyca współczesne spojrzenie na partnerstwo. Walka o dominację w związku prowadzi do absurdalnych sytuacji. :) Zamiast bawić się w pasterza i stado, znacznie lepiej jest budować relację opartą na wzajemnym szacunku - gdzie dwoje „mądrych” ludzi potrafi spotkać się wpół drogi. Piękne przesłanie!      Nie trzeba nam w domu pasterza ni stada, i puszyć się w kółko, kto dzierży tu ster. Gdy praca po równo na dwoje się składa, to wreszcie jest spokój i układ jest fair!  
    • LessLove
      Idea

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Berenika97 To stara zasada w technice sprzedaży - zamiast namawiać walorami produktu - sprawić, żeby klient go zapragnął, przez internalizację wartości produktu: "Spraw aby klient odkrył w sobie nową potrzebę". Ale, czy z propagowaniem każdej "ewangelii" nie jest tak samo? Ber, wierszem i jak zawsze potrzebnie, dziękuję, smakuję :-)
    • Leszczym
      Poeta z dorobkiem i Ona

      Przez Leszczym · Opublikowano

      Pewien poeta z nielada dorobkiem podszedł do panny A z propozycją sympatycznej znajomości. I jakkolwiek dorobek był raczej faktem w dalszej historii główną jednak i ze wszechmiar decydującą rolę odegrało jej nieco kapryśne, spontaniczne, nieco nielogiczne, może nawet nieprzemyślane i z całą pewnością kobiece tak lub nie. Nawet jako poeci i nawet jako z dorobkiem i jako nawet dobrze sytuowani nie odwracajmy pojęć.   Insbruck, 18.06.2026r.
    • rockthewriter
      Wojna tysiąca ofiar

      Przez rockthewriter · Opublikowano

      @andrew mam nadzieję, że kiedyś poznamy odpowiedź 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...