mama

[Stanislawa Krystyna Zdrodowska]

 

gołąbeczko pobielana
pełna skarbów z tamtych lat
czekasz na kwiaty na dzień matki ...
w oknie za dużym na ten świat

 

i mnie do ciebie nie daleko
tu chwile mkną jak strzały
matki samotne jak kapliczki
a ptaki ciągle nie wracają

 

nie będę budzić białych aniołów
niespodziewanie przyjdę cicho
przyniosę nasze chabry polne
i złote kłosy żyta

 

nie wstawaj znowu skoro świt
tak trwoży nas oczekiwanie
poczekaj przyjdę wnet
i odejdziemy razem

[Deonix_]

To chyba bardzo osobisty wiersz

i być może nie znając biografii Autorki

nie powinnam się zabierać za jego ocenę,

ale parę uwag do tego wiersza mam.

Po pierwsze, szwankuje rytm,

zwłaszcza ostatnie dwa wersy pierwszej zwrotki

i "matki samotne jak kapliczki" w drugiej strofie zgrzytają przy wyczytywaniu na głos.

Po drugie tekst wydaje mi się miejscami niespójny, np.

"nie wstawaj znowu skoro świt

tak trwoży nas oczekiwanie" - zachodzi wewnętrzna sprzeczność,

bo skoro zarówno podmiot liryczny jak i adresatkę "trwoży oczekiwanie",

to chyba lepiej spotkać się jak najprędzej, czyli "skoro świt",

albo też w drugiej zwrotce jest napisane "tu chwile mkną jak strzały"

i kawałek dalej "a ptaki ciągle nie wracają",

gdzie pierwszy cytowany fragment sugeruje szybki upływ czasu,

a drugi wolny, co wg mnie się wyklucza.

 

Mam nadzieję, że nie będzie mi Pani miała za złe tego czepialstwa :)

Pozdrawiam :)

[azk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trzy tygodnie temu, stałem przed podobnym dylematem, jak Ty ostatniej nocy - z czym do luda?
Na taką okazję wyciąga się z szafy najwyższe szpilki i kapelusz z bardzo szerokim rondem. Więc spodziewam się, że jesteś z tego wiersza zadowolona.
Zacytowałem ten fragment, który za każdym czytaniem Twojego utworu daje mi wrażenie dysonansu. I nie umiem określić na czym to polega. Być może brak rytmu poprzez inny rozkład akcentów? Doenix_ również zwróciła na to uwagę, więc nie jest to jakaś moja fobia, czy nadwrażliwość. 
Drugą sprawą są te nieszczęsne trzy kropki zwieńczające trzeci wers. Początkujący autorzy nadużywają ich i ja osobiście, chociaż też przez to musiałem przejść, bardzo się ich boję w wierszu. Rażą jednak przede wszystkim dlatego, że wiersz jest pozbawiony interpunkcji.
Jest tutaj brak konsekwencji. Pacjent czytając ma sobie sam postawić kropki, przecinki i co tam jeszcze chce, ale w tym miejscu Autor nakazuje mu się zatrzymać i popaść w zadumę, bo tutaj otwiera się głębia spoza przekazu, tkwiąca tylko w Autorze i trzeba przystanąć aby ją poczuć. Jeśli mam stawiać sobie sam te pozostałe znaki przestankowe, to nie narzucaj mi niczego. 
To tyle jeśli chodzi o kij i właśnie dobrnęliśmy do warstwy marchewkowej.
Dałem temu wierszowi pierwsze Twoje na tym portalu serduszko, bo pomimo tego, co powyżej, wiersz urzeka pastelową narracją, półciszami, solidną, niewyeksploatowaną warstwą metaforyczną. W ogólnej mojej ocenie debiut wypadł Tobie dobrze. Pozdrawiam

Edytowane 7 Września 2017 przez kot szarobury (wyświetl historię edycji)

[Stanislawa Krystyna Zdrodowska]

tak ja wiem ze pisze wiersze niedopracowane 

Edytowane 9 Listopada 2017 przez Stanislawa Krystyna Zdrodowska (wyświetl historię edycji)

[Bączek_Bączyński]

rzeczowa odpowiedź na długie komentarze.