Historia edycji

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Dekaos Dondi Nieszablonowo, taki obraz w obrazie. 

@Migrena   Piękny, intymny wiersz, który dzieje się na granicy biologii i metafizyki. Świetne metafory - moje ulubione to - „Imię pod językiem”- to piękny obraz - imię ukochanej osoby staje się czymś fizycznym, co można smakować, co gasi pragnienie. „Miejsce w oddechu” - sugeruje, że miłość zmienia fizjologię - oddychanie robi przestrzeń dla drugiego człowieka.   Miłość jest jedyną siłą zdolną do zmiękczenia rzeczywistości. Kiedy pojawia się „ty”, twardy beton i wrogie spojrzenia innych przestają mieć moc raniącą. Wiersz kończy się „ciszą, w której mieści się wszystko”. Słowa stają się zbędne, bo wszystko zostało powiedziane samym byciem obok siebie.   Każdy obraz jest jak przestrzeń zrobiona dla kogoś, kto jeszcze nie przyszedł. Niezwykle czuły i subtelny. Bardzo mi się podoba!  

wykreślone koślawce  ze szpitala fartuchów wiązanych  znalazły żółty papier  

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj - dziękuję że tak twierdzisz - spokojnej nocy ci życzę -                                                                                                Pzdr.serdecznie.

@viola arvensis Violu, to „to ja — przypadek beznadziejny” wraca jak refren i robi duże wrażenie a ja i tak gdzieś pod spodem czuję, że nawet reguły mają swoje wyjątki   Serdeczności i przytulasy :)