Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

odpowiedź panu cogito

Kris Senske
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Kris Senske

Kris Senske

Opublikowano
Opublikowano

tego poranka przeglądałem się w lustrze

jak niegdyś herbert ze skwaszoną miną

liczyłem że w odbiciu ukaże mi się szczerość

klarowność myśli wobec wytężonej obserwacji

 

na pierwszy rzut oka po mojej stronie

opiewa się wszechśiwat w absurdzie czasu

nic w skórze z paleozoicznych zmarszczek

daleko włosom do dostojnej siwizny rzymu

 

jednak odbiciu nie ufam zbytecznie

gdy nawet litery układa na wspak

w końcu co mi po ustach i zwinnym języku

jeszcze różowych jak kwiaty piwoniii

gdy uszy choć czułe jak wartownicy u wieży

nie przekazały im jeszcze zbyt wielu raportów

 

i co jest mi dane z oczu żarliwych

dwóch latarni zielonych na morzu idei

kiedy ręce wprawdzie jak gdyby chętne

do podtrzymania ciężaru niewdzięcznej planety

nie mogą jeszcze nadawać kształtu

myślom dokładnie jak tego by chciały

 

lecz bez utęsknienia do starczej mądrości

nie czekam na to co przyjść w końcu musi

i robię pożytek z młodości obcicia

 

to rzekłszy myję dokładnie twarz

z resztek snu i spisuję słowa

 

(pan cogito obserwuje w lustrze swoją twarz : 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

)

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • kultura_pop
      ONI, MŁODZI

      Przez kultura_pop · Opublikowano

      Każdy się o moje nogi podtyka, w proch się zamienia i nagle gdzieś znika I nie wiadomo czy Diabła za rogi, Boga za nogi, czy też brzytwy się chwyta Zapewne nie będe znał odpowiedzi, ale szanuję, że akurat mnie o to pytasz W świecie, w którym jedni są spragnieni, a drudzy się topią warto umieć pływać.   Jeśli nie zaśmiałeś się ze swojego żartu to znaczy, że był on słaby Wiem, że chciałbyś być synem koleżanki twojej mamy, bo to pies na baby Obserwuje ludzi w moim wieku, w ciągłym biegu, ciągle na mieście kebaby  Na sali zajęte kanapy, dobierając się w pary, organizują do kina wypady   Nie mam odwagi ani siły by cokolwiek tu zmieniać Mogę w spokoju czekać lub jedynie w kółko narzekać Nie poszedłem do Mam talent, bo go nie mam a gdybym kiedyś zmienił zdanie to najpewniej bym przegrał.
    • Somnia
      W swojej ciemności

      Przez Somnia · Opublikowano

      W swojej ciemności mam wtórną twarz I każdy niepewny krok pozbawia mnie tchu  Tak chciałabym móc wychylić się  Poza krawędź luster poza krawędź drzwi  Lecz między nami powiem nic nie jest po staremu  Mam w sobie okruchy otuchy  A mową odsłaniam się niby lilie tulipany  A mową podlewam swój cień w upale Dopiero kiedy mrużę powieki   Wszystko wydaje się podobne  Pozbawione prawdy  Najchętniej więc otwieram oczy  Niechaj ciemność mnie tak nie tuli   Nie chcę umrzeć w objęciach życia  Splamionego czarnym tuszem omotania   Owijam się w kokon modlitwy łez  Udając liść, suchy jak zwój  Bez podsłuchiwań pająka       
    • wiedźma
      Niepewność życia

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Anex to piękny I prawdziwy wiersz. Fajna forma I treść,  która zostaje Urzeklo mnie tu " wciąż ide dalej przez zycia krag " To slowa, które przynoszą rozwiazanie .. Pozdrawiam
    • Wiechu J. K.
      Krwawe świty

      Przez Wiechu J. K. · Opublikowano

      @Berenika97 Chmury to cud natury. :)))
    • Anex
      Niepewność życia

      Przez Anex · Opublikowano

      Na rozstajach dróg samotnie stoję, czy los dziś spełni marzenia moje? Każdy krok prowadzi w nieznany świat, a przyszłość skrywa swój cichy ślad.   Raz świeci słońce, raz pada deszcz, raz czuję siłę, raz tracę sens. Los jak wiatr zmienia swój bieg, a ja wciąż szukam bezpiecznych dróg.   Niepewność szepcze: „Zawróć już stąd”, nadzieja odpowiada: „Przetrwasz ten ląd”. Choć serce nieraz ogarnia lęk, wciąż idę dalej przez życia krąg.   Bo życie pisze swój własny los, nie słucha próśb ani naszych trosk. A kiedy odnajdę właściwy szlak, zrozumiem, że warto było iść właśnie tak.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...