19

[Kris Senske]

dziękuję, że jesteś –

niczym spamiętany wierszyk

z uwzględnieniem intonacji

nie ma w swej treści nic bardziej mylnego

i z jaką władczością brzmić musi stwierdzenie

że swoim istnieniem wyświadczasz mi przysługę

 

jesteś dla mnie najważniejszy –

jak gdyby matkom kazali wskazać ulubione dziecko

a co z letnim niebem? czemu nie smak choćby i wina?

jak mógłbym stawać w szranki ze snami, o poezji nie wspomnę

i jeszcze to mówić z pewnością godną generała

że poświęciłbyś dla mnie to wszystko

pozwalając mi żyć w świecie z niczym

 

kocham cię –

słowa niegodne poety

choć i mnie nie raz przedarły się spomiędzy ściągniętych warg

wytresowane niepostrzeżenie do sztuczek przez ballady i kino

to jaka bezczelność kryje się w myśli

by dwoma słowami chcieć podsumować

ofiarowaną wzajemnie każdą sekundę

 

choć przyznać muszę – dalszego nic nie ma

i bliższego zarazem od słow ludzkiej naturze

 

(to mój pierwszy tekst na tej stronie, dziękuję z góry za wszystkie opinie)

Edytowane 6 Sierpnia 2017 przez Kris Senske (wyświetl historię edycji)

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ładnie, choć troszkę za ciężko. 'Kocham cię" i wylewanie żalów. Miłość potrafi być przyczyną przygnębienia. 

[Kris Senske]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie rozumiem dokładnie aluzji, tekst absolutnie nie miał mieć negatywnego wydźwięku, wprost przeciwnie

[Justyna Adamczewska]

Moja wypowiedź, jest "bezaulyzyjna". Krisie, wiersz ładny, lecz i trudny zarazem. :))) Pozdrawiam, Justyna. 

Edytowane 7 Sierpnia 2017 przez Justyna Adamczewska (wyświetl historię edycji)

[Dariusz Sokołowski]

Pierwszy wiersz i już o miłości. To zabawne ale urocze! Pozdrawiam

[Kris Senske]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pierwszy tutaj, ale dzięki i guess

[Kris Senske]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję dziękuję