Wiersz

[Ewa.J]

Biegnę, uciekam i nie mam gdzie.

Wołam i nie mam kogo.

Gonią, ścigają, ścigają mnie

bezpolem, bezmiedzą, bezdrogą.

 

Biegnę, uciekam przez las, przez bród,

a las mnie ściga przez brodzie,

tysiące ramion, tysiące nóg

mnie goni, uciekam jak złodziej.

Okradłam las z żywicznych drzew,

iglaste wyrwałam palce,

szelest i szmer i cień i śpiew

w pajęczej skryłam woalce.

W pajęczą nić zaplotłam ćmy,

pająki, żuki, stonogi,

szemrzącej trawy ranne łzy

chwyciłam w zachwyt i w nogi.

 

Biegnę, uciekam

od zjaw, od zwid

wiersz mi się w głowie miota.

Złap mnie, uratuj!

I nic I nikt

...błazen

...poeta

...idiota

[anna_rebajn]

Fajnie bawisz się wierszem Ewo. Na początku myślałam, że patetyczne, ale pojawia się chaos i świetna, humorystyczna puenta.

 

och biegnę och stoję och idę

przez pole przez rzekę przez las

och nie wiem 

och czekam na ciszę

lecz burza nadeszła i bach

 

strzeliło mnie w głowę i rękę

złamało gałęzie i głos

lecz w duszy

och czuję poetę

deszcz pada na głowę

ot los

[Ewa.J]

Wielkie dzięki, ta pierwsza reakcja na mój pierwszy tutaj wiersz jest dla mnie bardzo ważna, a że pozytywna, bardzo pocieszająca. Pozdrawiam serdecznie

[anna_rebajn]

Ewo, czytaj dużo. Potencjał masz, a warsztat przyjdzie z czasem sam. Na pewno warto  nauczyć się dystansu do wierszy. To daje lepszą perspektywę. I miło mi że byłam u Ciebie pierwsza. Witaj!

[Bożena Tatara - Paszko]

Ewo - reakcja na wiersz zawsze jest dla piszącego ważna, czy wiersz jest pierwszym czy kolejnym.

Nie sądzę aby to był Twój pierwszy no i mnie też się podoba :)

Czekam na kolejne :)

[Ewa.J]

Jest pierwszym na tym serwisie. Dziękuję i pozdrawiam