Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Bratnia dusza

misteriosa
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

misteriosa

misteriosa

Opublikowano
Opublikowano

"Bratnie dusze"

 

Morze gwiazd
na nocnym niebie
fale tworzy
by przybliżyć
nas do siebie
by zjednoczyć
razem nas

 

Twoje oczy
tak znajome
jakbyś była mną.

 

My się znamy?
Chyba nie,
jednak
kiedy cię ujrzałam
nie wiedziałam co się dzieje

 

Niby obce
lecz jak siostry
dobrze
rozumiemy się

Skąd odczucie
że jesteśmy
sobie takie bliskie?

 

Wszechświat złączył
nasze drogi
by posypał się
miłości deszcz

 

Uniwersum
tak uczynne
czuje, że to połączenie
będzie dla nas
jak spełnienie snów.

 

Obie razem dłoń pomocną
wyciągniemy w swoją stronę.
Nawet jeśli teraz toniesz
po to jestem
żeby pomóc ci.

 

Nasza więź jest cudowna
lecz także
ulotna jak wiatr.

 

Nawet jeśli
pokochałaś
całym sercem mnie,
wiem, że kiedyś
nasze drogi
się rozejdą,
jeśli tylko dusza uzna,
że cel osiągnięty jest.

 

Będzie smutno,
będę tęsknić,
będę prosić
cały Wszechświat
żeby nie rozdzielał nas.

 

Jednak życie
jest czymś głębszym
niż fizyczność,
przestrzeń,
czas.

 

Wiem, że tam
gdzie duszy głębia
jestem nadal obok ciebie
dalej z tobą
zjednoczona
tak jak krople dwie.

 

Agnieszka Dybowska

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Czarkowski
      Nic więcej nie chcę

      Przez Czarkowski · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Marek.zak1
      Cisza

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Trzeba sobie zainstalować własny kasownik szumu. Widziałem taki na falmach o katastrofach lotniczych, jak odczytują "czarne skrzynki" 
    • andrew
      Marzę o wtedy, gdy...

      Przez andrew · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Marek.zak1
      Z kim nie warto. 10. Bad boy.

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jest inna logika, jak sądzę, ten BB może obronić przed niebezpieczeństwem. Jak widziałeś film "6 dni 7 nocy", z Harrisonem Fordem, tam jest taka scenka:   Robin: I thought, that’s what women wanted Quinn: What? Robin: Men who weren’t afraid to cry, who were in touch with their feminine side. Quinn: No, not when they’re being chased by pirates, they like them mean and armed.   Pozdr.     
    • Simon Tracy
      Nieumarła sotnia

      Przez Simon Tracy · Opublikowano

      Z Wami Panie rozmowa jak ze starym, siwym, dawidowym handlarzem.  Ani człowiek po tej dyspucie mądrzejszy  ani głupszy. Ani w pełni zadowolony, ani zdradziecko oszukany. Rzeknijcie na rany Chrystusa, ile z sakwy mi czerwońców ubędzie?  Za Wasze wątpliwe wstawiennictwo i opiekę.     Wy inflamis i przechrzta. Nie ariański a popi bydlak kresowy. Palownik od księcia Jaremy. Strach blady i kaźn na dusze kozacze. Choć Wy teraz odziani w karmazyny   na dworze magnackim i nahajem chłopstwo  jak ptactwo dzikie, po polach rozganiacie. To ja wiem, żeście nie zawsze tacy byli, pierwszej krwi błękitnej, szlachcic.     A co ja prawie, jeno szlachcic… wojewodzic, Hetman koronny, książę elektor na warszawskich pałacach i sejmowych polach. Buty Wam i czarnego jak kopyta Mefistofila, humoru przaśnego, bicze bisurmańskie z głowy nie wybiły. Ale już skórę z pleców odjęły i zniżać głowę  przed obliczem wezyra galernego, nauczyły.     Gdybym nad grobem nie stał w chwili doczesnej i gardłowej sprawie się nie poświęcił to bym spluwał na Wasz herb i szablę Waszą i z grobu Was nie odradzał. Lecz tylko Wy, czerni grobu się nie boicie. Krzyże święte profanujecie, na klasztory kobiece zajazdy gotujecie, młódki dla zabawy  raptem gnębicie  i gwałt im bezbożny zadajecie. W imię sił nieczystych, którym duszę zaprzedaliście, Wy i cała Wasza sotnia.     Pamiętam jak dziś, bo walczyłem tego, przeklętego dla ojczyzny, majowego dnia, roku pańskiego tysiąc sześćset czterdziestego ósmego na korsuńskim stepie. I niech mnie Bóg pokara jeślim skłamię teraz i piorun mnie jasny zabije, bo przeto dokładnie widziałem jak padacie z konia, trafiony tatarska strzałą i sfora do Was doskoczyła jak diabelska, wściekła fala.  Cięły Was i kozackie karabele i osmańskie ordynki Tatarów. Widziałem, Panie Bracie jak trup z Was jeno ostał na ich drzewcach i ostrzach. Jak mi Bóg miły, umarliście a teraz żyjecie!     Wy diabły stepowe,  na pokutę wieczną skazane. Wy, nieumarli obrońcy, świętego stepu. Kruki i sokoły, Waszymi sługami i oczami. Diabliki, na rumakach z huraganu,  Waszymi kompaniami. A śmierć Wam hetmanem i batiuszką. Carem i hosporadem. Klątwą Waszą po wieki. Nie chcecie przeto nic ode mnie. Ani złota ani srebra  ani honorów i wstawiennictw. Chcecie jedynie bym ten pergamin przeklęty, własną krwią podpisał i przeklął swą duszę. Mi już nie dwory ni zamki,  rezydencjami doczesnymi. A castrum doloris, ciche w świątynii. Dajcie sztylet. Sobie na pohybel, pieczęć krwistą pod umową stawiam.     Kary koń już czekał u drzwi. Wspaniały silny i dumny fryz.  Samej pani małodobrej, wierny ogier. Gość mój wsiadł na niego z miną straczeńczą Zabrał go prosto do piekielnych podziemi.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...