trawniki

[anna_rebajn]

Wyrośliśmy z dzieciństwa jak z trzepaków przed domem

poginęły klucze do dziecinnych pokoi

zardzewiały zamki

 

królowe i królowie stracili korony

razem z tytułami

baśni

obumarły drzewa dookoła

 

zostały w zeszytach znaki zapytania

czas nie zatrzymał  nas dla siebie

 

przyniósł nowe bajki

z własnym zakończeniem

i świeże dzieciństwa

jak piegi stokrotek

na trawie

 

 

 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj Anno - dawno temu cię widziałem - Wiersz miły przytulny mimo przeminięcia o którym

wspomniałaś.

Pamiętam te spotkania pod trzepakami - były miłe.

Dzisiaj już chyba nie czyta się takich bajek o królewiczach i księżniczkach - bardziej okrutne bajki na topie.

Dobrze się tu poczułem.

                                                                                                                                                                             Radości życzę

 

[ja_bolek]

trzepało  się  ...

[Oxyvia]

Bardzo ładny i smutny wiersz, porusza jakieś struny w człowieku...

Ale wiesz, myślę, że dzieciństwo nie mija, tylko tak jakby coraz głębiej w nas się chowa, bo życie je rani nieuchronnie - ale ono ciągle w nas jest, ciągle jesteśmy tymi samymi dziećmi w głębi siebie.

[Jacek_Suchowicz]

pozostały w zeszytach znaki zapytania

straciły korony królowie królowe

nowe bajki lecz sensy od wieków poznane

zmienione gadżety pytania nie nowe

 

pozdrawiam

[Pomoc Wiosenna]

Pięknie. Zwłaszcza końcówka z tymi, co po nas. Z nas.
Niczym piegi stokrotek rozsypane po trawnikach naszych przeszłych zabaw.

Pozdrawiam,

PW