Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)


ciężarem lat
zahaczał o życia
cień

który chodził
za nim nocą
i dniem

był mu bliski
jak ogrodnikowi
kwiat

lubił jego kontury
malowane z ciemnych
farb

mógł  mu się żalić
wiedział że nie będzie
się śmiał

że mężczyźnie nie
wypada by uczuciem 
grał

którego przybywa
mu z upływem
lat

jaki wmawia mu
że jest jak
brat

a tak naprawdę
nic nie jest
wart

 
Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Witaj Alicjo - o smutku też wypada wspomnieć - więc wyszło jak wyszło.

Ma nadzieje że nie zanudziłem.

                                                                                                       Dziś słońca brak

więc go życzę

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

ciężarem lat zahaczał o życia cień
który chodził za nim nocą i dniem
był mu bliski jak ogrodnikowi kwiat
lubił jego kontury malowane z ciemnych farb

mógł  mu się żalić wiedział że nie będzie się śmiał
że mężczyźnie nie wypada by uczuciem  grał
którego przybywa mu z upływem lat
jaki wmawia mu że jest jak brat


a tak naprawdę nic nie jest wart

 

lepiej się czyta :)

Pozdrawiam

Opublikowano

Witaj Jacku - miło że zajrzałeś - myślę sobie tak czy tak - dam sobie

czas - przemyślę - za kom. wielkie dzięki.

                                                                                                                                pozd.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Boję się, boję się, Przez cały czas, Że zrobię coś źle, Nie dwa, nie raz.   Strach zaprząta myśli me, Czy ja wszystko robię źle? Czas pokonać błędny strach I odważnie wkroczyć w świat.   Krok po kroku, dzień po dniu,  Nieustannie jestem tu.  Gdzie odkrywać pragnę świat,  Mimo błędów będę rad.   Każdy krok mnie dalej niesie A ja się znów z tego cieszę. Strach już dawno odszedł w cień Tak zaczynam nowy dzień.   16.02.2026r. 
    • @bazyl_prost codziennie inny nastrój:)
    • Olsztyński wędkarz, gdy mieszkał na Dajtkach,   zimą wędkował w ogrzewanych majtkach,   przyjemnie się łowiło,   lecz w majtkach zaiskrzyło,   i usmażyło kiełbaskę na jajkach.                         Daitki – wieś od 1355r, od 1966r część Olsztyna  
    • Noszę miłość jak bilet w kieszeni – ważny, lecz nieskasowany. Chcę wejść, usiąść przy kimś, a stoję w przejściu, pół kroku od życia.   W myślach – zachwyt i alarm. Twe spojrzenie – jak klucz w zamku, chce przekręcić mą duszę.   A ja wciąż słyszę: czekaj na wersję „bardziej”, jakby serce miało regulamin zwrotów.   Śmieszne to, bo tęsknię jak bohater romansu, a uciekam jak księgowy od ryzyka: liczę procenty, ważę wady, robię bilans ciepła w człowieku.   Bezdech lęku mnie ściska, więc udaję luz, a nocą gra w piersi małe kino: ja i Ty… i drzwi, których nie domykam… i budzi mnie serce drżące wciąż w trybie podglądu.   Patrzysz tak, jakbyś już wiedziała, że moje „zobaczymy” to czułe kłamstwo, talizman przeciwko bliskości. Ale dajesz mi jeszcze szansę w tej grze na czas. A ja milczę – jakby od tego zależało czy zdążę w ostatniej sekundzie wybrać człowieka zamiast próżnego marzenia…
    • Każdy ma swoje miejsce do powiedzmy, zapoznawania innych. Podzielam opinię, że tam za dużo hałasu, dymu i ludzi. Wiersz ciekawy, nie powiem. Pozdrawiam P.S.niespełnione
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...