Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

maturalne wino w głowach szumi

w natłoku wiedzy świat się wyłania

matura przeszła schowaj co umiesz

długi wiek drugi słychać wołanie.

 

Chaos przez Gaję światem się staje

Olimpu szczyty nie zamieszkałe

Chronos swe berło bogom oddaje

Zeus jest pierwszy nad Ziemią całą

 

dla odrzuconych czeluść Tartaru

tam zapomnienie mąk hekatomba

Eros samotny z miłości strzałą

Skutek straszliwy nienawiść wojna

 

to rozszczepienie kochania mordu

Schizis człowieka trwa od zarania

świat zagarniają bestialskie hordy

nieznane bóstwo do pojednania

 

matrona Hera jajeczka składa

płodność rozsiewa zaciekle knuje

Pallas Atena gasi ją zdradą

władzę przejmuje Grekom króluje

 

intrygi snują władzę kochają

genealogię swoją splatają

na los Atrydów wpływ rozciągają

ze śmiertelnymi krew swą mieszają

 

Chronos powraca usłużna Eris

już wykonała swoje zadanie

płynie wraz z nimi w cienie Hadesu

tak Lete kończy bogów władanie

 

nie ma już uczty śpiewu Kaliope

nie ma już szumu górskich strumieni

i tylko korzeń winnego krzewu

pompuje ludziom spiritus vini

 

więź to jedyna  mitycznie stara

rzeką szeroką Dionizji porą

Burgunda kolor posmak nektaru

krew bogów płynie sok vinifera

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

No to się pięknie popisałeś znajomością Mitologii, fiu, fiu... jakby to powiedział wróbelek Ćwirk

W pierwszym wersie średniówka jest po szóstej sylabie.

Zbigniewie,

No cóż powiedzieć, szczerze?

Trudny, ciężki i mało poetyczny przekaz.

Przynajmniej dla mnie, nie do uniesienia.Technicznie, kilka miejsc do poprawienia, zaznaczyłam rymy gramatyczne (cala zwrotka na jednym identycznym )

Widzę też rzeczownikowe gramatyczne zadanie - władanie, zarania - pojednania.

Sorry

Pewnie mnie znielubisz

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zbigniewie,

nie wiem w jakie słowa ubrać mniej zadowolone myśli.

Nie chcę być portalową Babą Jędzą,, myślę że mnie rozumiesz.

Najbardziej opłaca się chwalenie innych.

Jak Ty pochwalisz, to i Ciebie pochwalą, tak to działa. 

Więcej dają szczere uwagi i komentarze, ponieważ masz szansę zmienić coś na lepsze. Ale o tym to raczej już wiesz.

Oddajesz dobrym za złe, zawstydza mnie to,

Słonka :)

 

 

 

Opublikowano

stosuj się do uwag Ali ma czas pisać

przypomnę jeden ze swoich komentarzy:

 

między sylaby dość często włażę
by przez melodię być wniebowzięty
lecz coś mi zgrzyta brak miłych wrażeń
bo tu i ówdzie wrzeszczą akcenty

zaś w gabinecie laryngologa
otwieram usta nadstawiam uszy
mija niepokój opuszcza trwoga
pan całkiem zdrowy pan nie jest głuchy

czy słoń podeptał autorom uszy
że bardzo rzadko coś brzmi przecudnie
choć treść wspaniała mogłaby wzruszyć
warsztat przeszkadza już tekst nie ujmie

przy dobrym wierszu wyskrobię cosik
pomiędzy pracą jedną a drugą
komentarz rymem jak wdowi grosik
byle nie nudzić nie pleść za długo

:))

Pozdrawiam Jacek

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jacku, sorry, myślę, że czas ma w tym temacie niewiele do rzeczy, zależy od wielu czynników. Impulsu, talentu, wiedzy, chęci, inspiracji...

Można tworzyć jadąc samochodem (dyktafon) pisząc w  środkach lokomocji, nawet nocą potrafi się przyśnić jakaś fraza, trzeba ją natychmiast zapisać, bo do rana zniknie bez śladu.

Można siedzieć cały dzień nad wierszem i nic nie napisać.

A tak poza tym, czasu mamy wszyscy tyle samo, dwadzieścia cztery godziny na dobę  :)

 

Opublikowano

Wszystkie zastrzeżenia, jakie miałam, zostały powyżej zauważone,

więc przyznam tylko, że zaimponowała mi ta znajomość mitologii ;)

I osobiście uważam, że chyba jestem bardziej uciążliwa dla użytkowników niż Ala ;)

Póki co świątecznie pozdrawiam ;)

Opublikowano

Nadszedł czas (właściwy, nie wiekopomny), abym się przedstawił bliżej

 

Pamiętnik

/czytany w sześćdziesiąte czwarte urodziny/

 

Dziś ku Jaćwieskim Kresom myśl moja pobieży

do Czarnej Hańczy źródeł tam gdzie Wigry leżą

bracia Litwin z Polakiem wieczne toczą zwady

gdzie granica czyj Niemen dociekają prawdy

wiosną spotykasz wszystkie odmiany zieleni

mroźną zimą biel śniegu diamentami mieni

wiatr z północy przemierza kurhany mogiły

tam każdy gość przyjezdny sercu zawsze miły

 

I wspomnę me dziecięce lata nad Rospudą

przepłynę wzdłuż mych Raczek podumam w Dowspudzie

posłucham ja raz jeszcze Jaćwingów legendy

o Jegle Żalgirysie ich losie przeklętym

znów się oprę oczami na wzgórzach zielonych

przygarnę w me ramiona złotych zbóż zagony

 

Do mej pamięci wraca obraz gdy wybiegam

w podwórko lat dziecięcych w wyprawie po śniegu

szare krótkie godziny pory adwentowej

dźwięki dzwonów z kościoła porządek na stole

wigilijne wieczory dom nasz cały w gościach

co przyszli do Jakuba zziębłe zagrzać kości

czas postu wlokący się przez zimę bez końca

wybuch Wielkanocy i okna pełne słońca

bryczki furmanki konie odpust Boże Ciało

brzózek listki klejące lato już nastało

 

Matki postać skupiona nad wszystkim od rana

stroić trzeba ołtarzyk żółte tulipany

stół białym lnem okryty dziś będzie ołtarzem

Świętej Hostii świątynią w modlitwie i wierze

 

Język śpiewny odmienny choć serce zrozumie

„tam undzie popatrywaj miej syćko w rozumie

jeglaska nad kalmusem w wode ślepi smutno

się odziewaj w samodział lepszy niźli płotno”

 

Tam matka moja chrzestna choć kobieta prosta

wartości wpajała przy lampie na wiosce

blask lampy tej oświetlał wiersze z Mickiewicza

Konopnickiej poezje płacz nad prostych dolą

historię mej ojczyzny smutny czas niewoli

Sybir zsyłki powstania krew bratnią przelaną

pieśń o Lwowskich Orlętach o Jurku Bieczanie

Naczelniku Kościuszce w sukmanie przysiędze

Targowicy haniebnej zaborców potędze

zmiażdżonej czynem zbrojnym Orłów Piłsudskiego

odrodzenie ojczyzny do bytu wolnego

 

Płynęła Polska lawą w głębię duszy dziecka

obroniła przed kłamstwem gdy czasy sowieckie

zniewoliły mój naród wartości rozmyły

do dziś jest mego serca mojej duszy siłą

 

Gdy nadeszło myślenie nad moją przyszłością

opuściłem dom ojca sam zacząłem kreślić

samodzielną stronicę losu mego treści

szukałem rozwiązania gdy mężniałem z wiekiem

jak biedy nie doświadczyć lecz zostać człowiekiem

 

Pamiętniku mój w strofach mowo poetycka

ujawniaj moje myśli i wypełniaj treścią

tego życia co biegło i górą i dołem

niech przekażą to bliskim moim przyjaciołom

niechajże wiedzą o tym przedtem świat też istniał

świat nie taki odmienny i że byli ludzie

żyli w smutku radości pięknie i ohydzie

a rozwój i myślenie nie jest rzeczą nową

przypisaną tym tylko co dziś zaczynają

swoje życie dojrzałe wejść w nie są gotowi

 

Tamte wszystkie obrazy dalej żyją we mnie

czy umrą razem ze mną czy inny podejmie

zachowa i przekaże piękność tej krainy

polskim duchem natchnionej choć odległej innej

 

Krew i pot moich przodków wsparte mocą boską

to moja ojcowizna to jest moja Polska

 

kwiecień 2010

 

Alicjo, Jacku, Deonix przetrzepcie wyżej zamieszczone strofy.

 

Najlepszego

Zbigniew

Opublikowano

Witaj - trudna ta matura - dużo mitologii.

Jak dla mnie  trudny wiersz - zresztą wiesz jakie lubię.

                                                                                                                   pozd.

                                                          

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nieomal poczułem to wykluwanie, ale przyszło porównanie, ziemia się podobnie wykluwa, pęka kontynent, ciekawe co to będzie? :))
    • trochę tajemnicze wersy można nazwać grypsem poetycznym, dla nielicznych, którym zazdroszczę bo nie cierpię niewiedzy :))
    • @Alicja_WysockaTe głowy to ciekawe instrumenty wiemy, że współdziałają z podświadomością, gdyby działały jeszcze z nadświadomością, to odpowiedzi zadowoliłyby naszą ciekawość i wrażliwość :), a wszystko dzięki kawie???:))) @NatuskaaZadajesz pytanie, które nie potrzebuje odpowiedzi albo się proszą o nie. Najlepszymi są te sprzeczne odpowiedzi, stawiasz na górnolotność i wpływ, na przeciw stanąć może rozsądek tłumiący, czyli np. niemożliwość wzlotu albo upadek jako rodzaj bierności. Wolę jednak podobnie, wpływać, niż biernie opływać ten stan rzeczy obok :)) Dziękuję za zainteresowanie bo daje mi to sygnał do dalszych eksperymentów poezyjnie filozoficznych :))
    • – Hej, słyszysz to? W korytarzu – mówi nerwowym szeptem. – Tak… To musiało wrócić… – Musimy się stąd wydostać, tylko trzeba znaleźć cichy sposób…   Wspomniany rytmiczny stukot wydaje być się szybszy i głośniejszy — Musi być zniecierpliwione…   – Wiem! Rzucę butelką, ono zainteresuje się nią, a my wybiegniemy z domu – niepewnie stwierdza. – Nie wydaje mi się, że damy tak radę… To jest o wiele silniejsze od nas… A wiesz, co się stanie, jak nas złapie, prawda? – Masz racje, z pewnością będzie chciało to zrobić… Jakiś inny pomysł? – Myślę, że musimy wyjść przez okno. Jest to najbezpieczniejsza rzecz, jaką możemy zrobić. – Tak, to jest to. Dobrze, że pod nim jest dach. Będzie mniejsza szansa, że spadniemy…   Lekko skradają się do parapetu i uchylają szybę. Stukot gasi się. Teraz słychać tylko tykanie zegara. W korytarzu rozbrzmiewa ledwo zauważalny głos: „Już czas” Wyłącza się tam światło.   – Cholera! Trzeba uciekać! – Dziewczyna wyskakuje przez okno na kafelkowy daszek. – Poczekaj na mnie! – Próbuje wdrapać na podokiennik, jednak nie potrafi.   Rozlega się dźwięk otwieranych drzwi. Przez kilka sekund jest cicho — jakby każdy oczekiwał, aż to nadejdzie. Nagle histeryczny krzyk chłopca, który łączy się z płaczem przyćmiewa wszystko. Nasila się i nasila i… Zmienia się na śmiech. Jego śmiech. Dziewka zeskakuje i biegnie, ratując życie.
    • @Poezja to życie, dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...