Tryptyk matczyny

[Marta_Raczyńska]

W zgliszczach czasu istnieją sprawy,
o których nie ośmielam się nawet śnić:


24 września 1836

Wrzesień Roku Pańskiego 1836 jest wietrzny i dżdżysty,
w zabłoconej drodze niebo odbija się różową poświatą,
po czym wpada do okien. Dziecko płacze, zostań - ktoś prosi,
więc zostaję, pilnując duchów zamkniętych w pudełku;

leżą na miękkiej chusteczce jak w pieluszkach albo całunie.
A kiedy o zmierzchu przepoczwarzają się w płomień świecy,
zaczynam myśleć, że gdzieś już widziałam ich twarze.


7 lutego 1873

Jasno; powietrze tak mleczne i łagodne jak pierś karmiąca.
Ludzie biegną, rychło w czas! - wołają. Ku wiośnie idzie,
ku lepszemu, zaraz rozkwitną prymulki i krokusy.
Wybierzemy się na spacer - za tory, kamień, krzyż.

A moje ciało zmęczone połogiem
wygrzewać się będzie w słońcu niby dziki kot; stanę się opowieścią,
która nigdy nie stygnie i nie przestaje rodzić.


31 października 1930

Tyle ciszy, a tyle gwaru; tyle światła, a tyle ciemności.
Siadamy na skraju łóżka, obserwując łebki iskier uderzające o kafle
i żeliwo. Mały ma oczy niebieskie, głębokie - historie piszące się szybko
w kołysce, za oknami, za miastem. Oto matka i syn

pochylają głowy nad krajem pełnym cieni, wróżb i znaków.
Milczą nad grobami - stertą fotografii, kiedy nastaje pora zimowa,
a knot łapczywiej spija oliwę i Jezus marznie przy rozstajach.


W zgliszczach czasu kolej na mnie,
o czym nie ośmielam się nawet śnić.

[Deonix_]

Witam, piękny, rozczulający wiersz.
Od razu widać, kto go napisał i jakie ma wykształcenie ;)
To oczywiście nic złego, wręcz przeciwnie-podziwiam osoby,
które mają swój stabilny, skrystalizowany styl wypowiedzi,
gdyż sama mam tendencję do nadmiernego eksperymentowania :)
Pozdrawiam :)

[Alicja_Wysocka]

@Marta_Raczyńska

Obrazowo, klimatycznie, refleksyjnie.
Rozkleiłam się.

Pozdrawiam serdecznie i dziękuję :)

[Marta_Raczyńska]

Cieszę się, że wiersz trochę "poruszył". :) Pozdrawiam :)

[Waldemar_Talar_Talar]

@Marta_Raczyńska

Witaj Marto - fajnie ci wyszło bardzo poważnie do zadumy.
Zatrzymuje na dużej.

pozd.

[Marzena_Antoniak]

@Marta_Raczyńska

czytam z ogromną przyjemnością ten "Tryptyk matczyny";

piękne, czułe i mądre słowa