Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Beztroska

Nirian Samalai Feireniz
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Nirian Samalai Feireniz

Nirian Samalai Feireniz

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Pamiętają te chwile
Gwiazd pełne niebiosa
Momenty te miłe
Które dał im los
Czują swój zapach
I czuły swój dotyk
Tulą się w sobie
Noskiem o nos
Dziś są nadzieją,
Dziś są wolnością!
Oddali się chwili
Tańcząc wśród kłos
Wśród deszczu ciepłego
Wiosną pełnego
Do mokrej jej twarzy
Tuli się włos
Ich usta się śmieją
Splatając swe palce
Budują nadzieją
Bliskości swój most
Bo będą już razem
Wśród kropel tych deszczów
Tuląc te chwile
Bo dał im je los

Antoni Leszczyc

Antoni Leszczyc

Opublikowano
Opublikowano

Potańczyli - i co dalej? Ja niestety mam wrażenie, że ja o tej parze zapomnę bardzo szybko, beztrosko mógłbym nawet powiedzieć. Nie przetrwają w mojej świadomosci, bo są podobniwielu innym parom, także z wielu innych wierszy. Trochę więcej by im się przydało indywidualności - niech widać będzie powód, dla któego to właśnie oni są bohaterami wiersza.

Pozdrawiam, Antek

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Łukasz Jurczyk
      Gdzie rdzewieją miecze: 61. Fenicjanka

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      61. Fenicjanka (narrator: Agrianin) 1. Pachniała potem i żywicą – jak lasy mego dzieciństwa. 2. Mówiła po naszemu nieźle – „chcesz umrzeć?” – spytała, śmiejąc się. 3. Jej piersi miały konsystencję błota po ulewie. 4. Opium paliła z cynowego naczynia – ucząc mnie znikać. 5. Dym był gorzki – jakby płonęły moje sny. 6. Zobaczyłem brata idącego przez ogień – nie zatrzymałem go. 7. Wtedy płakałem z taką siłą, że drżały ściany namiotu. 8. Rano jej nie było – został zapach popiołu i moneta.   cdn.
    • hehehehe
      Annie żona da gaz,

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Jada Gina bób Ani? Gadaj!
    • Waldemar_Talar_Talar
      Tajemniczy dom

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - miło mi że moje wiersze są subtelne - staram się by w moich wierszach               czytający znalazł to coś co ma cieszyć by nie nudziły - serdecznie ci               dziękuję za ową świeżość i młodość  -                                                                                    Pzdr.serdecdcznie.   Witam - ale piękne owe piękne - dziękuję -                                                                               Pzdr.uśmiechem. Witaj - twój komentarz pod wierszem to coś co mnie cieszy - dziękuję -                                                                                            Pzdr.zadowoleniem.                                                                                                      Witaj - miło że tak widzisz ten wiersz - a to mnie cieszy -                                                                                                     Pzdr. @Lucienne - @KOBIETA - serdecznie dziękuję - 
    • Łukasz Jurczyk
      Gdzie rdzewieją miecze: 60. Las nad morzem

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Berenika97   Kamień na falach. Drewno na ciałach — pełna architektura.
    • Proszalny
      Rozmowa poetów

      Przez Proszalny · Opublikowano

      @Zbigniew Polit @hollow man @Achilles_Rasti   Tekst pokazuje dwa oblicza poetów. Pierwsze wypruwa z siebie flaki, żeby pokazać i opisać piękno - stworzyć wiersz, który "zachwyci". Drugie oblicze, widząc daremny trud, mówi: (powtórzę za Świetlickim)  "ja to pierdolę".  To są prawdziwe emocje, uchwycenie tematu kreacji i prawdy w sposób interesujący. O niebo lepszy wiersz niż:   na księżycu rosną kwiatki zrywam je dla ciebie jesteśmy w niebie   Wiersz "Rozmowa poetów" ma w sobie treść bardzo mi bliską. Czuję go, rozumiem i szanuję. Jest prawdziwy.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...