Mój niespotkany

[Lena Lewandowska]

Szukam Cię na rozstajach dróg,
podszytych wiatrem ulicach,
gdzie szary kot przemyka się ukradkiem
Niekochany.

Szukam Cię w zgięciu ciepłej szyi,
chmurze zapachów,
wijących się wśród przechodni
Zimnych.

Szukam Cię w miękkości włosów,
porywie mego serca,
tak bardzo głodnego miłości
Na próżno.

[Arena Solweig]

Nie, nie i jeszcze raz nie – mam ochotę zaśpiewać : …no bo to już było i niech nie wraca więcej”…
Motywy napisania tego wiersza są szczere i ewidentne, ale przez swoja powtarzalność, wiersz jest tak mdły, że nie przemawia już wcale. Gdyby pani napisała :
”Szukam wśród rozsypanych czereśni” lub ”wśród dyndających nóg na trzepaku” , zatrzymałby on na pewno na dłużej odbiorcę swoją impertynencją.
U Pani z góry wiadomo, jaka będzie puenta (?), określenia ”głodne serce”, ”rozstaje dróg” [i/]etc.… są banałem.
A ”chmura zapachów” (…)”wśród zimnych przechodni” aż wyje - a nie ”wije się”
Myślę, że dobrze byłoby najpierw wiersz przenieść do warsztatu i bezboleśnie przyjąć rady bardziej doświadczonych, a potem i napisać od nowo (również z dużą porcją liryzmu). Piszę to z życzliwością. Arena