Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Na prośbę pewnej pięknej przyjaźni
Piszę poemat z odrobiną wyobraźni
cóż za siła intelektu drzemie w kobiecie
czy wiele takich istnieje na świecie

Moja jest gwiazdą sportu przydomek posiada
O którym wspomnieć tutaj mi wypada
Baronowa Blixsen przez pewną Iwonkę nazwana
Pani Doktór przyjaciółka kochana

Lekkoatletka biega pokonuje maratony
Podróżniczka wedrując zdobywa świata strony
Kocha Snowboarding cechuje Ją wielka odwaga
Sporty zimowe też życie zdobywać pomaga

Ma niesamowicie bogatą sportową karierę
Na szczyty wlatuje pod niebo helikopterem
Skąd odpryski srebra sniegu dziewicze
Malują Jej wiatrem pachnące oblicze

Poza sportem cechuje Ją wielkie poświęcenie
Ludziom cierpiącym niesie ukojenie
To kochana kobieta naśladować Ją należy
Szczególnie dla naszej kochanej młodzieży

Wiecej zda się takich kobiet o wiele więcęj
Może tym wierszem kogoś tu zachęcę
Sport to wielkie zdrowie uprawiać go wypada
To naszej bohaterki taka skromna rada

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Kurde, zaraz mi Violetta usunie i ten wierszyk :// Jakie tam mistrzowskie :)
    • przed przejściem na ty przystanęliśmy przy swoim ja               
    • Och, jak pięknie, jak wspaniale uczestniczyć w ludzkim szale! Szala, ta ze złym uczynkiem, z wolna spada, my zaś z winkiem uwielbiamy (aż mam ciarki) wciąż opróżniać nasze barki! Winko? Jasne. Wina? Skądże! Upijamy się, lecz mądrze, choć mądrością nie grzeszymy. Instynkt chroni nas od winy. Grzechy nasze zgoła inne: czasem rzadkie, czasem płynne. Płynnie oceniamy ludzi, rzadko zaś w nas żal ktoś wzbudzi. Z nas są przecież sprytne głowy. Mózg nam działa do połowy. Drugą z połów, wiecie sami, zatruwamy tabletkami. Ból się kryje, smutek znika, w tle mordercza gra muzyka. Ale wszystko bardzo skrycie, uwielbiamy mianowicie skrywać nasze złe skłonności pod postacią jawnej złości. Choć kochamy zabijanie (czasu, gdy czas na czekanie albo siebie, świetna sprawa), to niesłuszna jest obawa, że chwycimy wszyscy pałkę  i się wybijemy całkiem. Jeśli już, to może Ziemię zniszczy nasze ludzkie plemię, gdyż jesteśmy dość nieziemscy, by wyjść z tego jak zwycięzcy. Świat posunął się do przodu. My też nie zwalniamy chodu. Chód przemienia się w wyścigi o złapanie wyższej ligi. Kto na mecie pierwszy stanie, ten wygrywa umieranie, lecz w niewiedzy i uśmiechu, które schwycą go w bezdechu.
    • @MIROSŁAW C. Dziękuję :))
    • przeczytałem i jestem na nie wiele rzeczy brakuje ale nie pora na wykład  może kiedyś w wierszu zamknę ale forma owszem jest pomysł;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...