Kiedy zmarłaś

[Konrad_Drzewiecki]

Kiedy zmarłaś

swe szklane łzy ulewałem przy tobie

zasnęłaś snem wiecznym

nasz płomień zgasł

los zdmuchnął nam go




Ostatnie pożegnanie

ostatnia łza na czole

Drogą potępioną stąpam

już dość...

byle do raju...




Twe imie tak piękne

dawno, dawno temu ...

sercu mojemu bliskie

byłaś ósmym cudem świata mi




niczym płatek śniegu

umknął z dłoni mi

zniknął...

struga światła zgasła




Nadziejo...
żegnaj ma najdroższa.

[Marlett]

@Konrad_Drzewiecki
Zbyt archaicznie i patetycznie.

[Konrad_Drzewiecki]

Nie, mojego autorstwa, przypadkowo mi się dodało. Piszę kursywą bo podoba mi się taka forma wiersza.

[Marlett]

@Konrad_Drzewiecki
Tu obowiązują pewne zasady i nikt bez przerwy nie będzie pytał czy to cytat czy tylko tak się komuś podoba ... :(((

[Alicja_Wysocka]

Swe, twe, ma - a nie ładniej: swoje, twoje, moje?
Dodaj jeszcze mą, twą i meeee.

Moim skromnym zdaniem, za dużo zaimków i trójkropków
Rozumiem, że te ostatnie są niedopowiedzeniami, ale aż tyle w krótkiej formie zakrawa na manierę.

Sorry, to są techniczne uwagi, które łatwo można zmienić, poprawić, klikając na
znaczek 'edycja' Nie chcę ranić Twoich uczuć, bo wiersz jest smutny, jednak mam wrażenie, że osoba o której piszesz zasługuje na staranność.

Pozdrawiam serdecznie :)