Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

* * *(na życie)

Krystyna Nawrocka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Krystyna Nawrocka

Krystyna Nawrocka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

poświęcony Jackowi (26lat) który w sobote odszedł



co ja mam?
niewiele tego
trwogi której nie oczekuje
w nieznośnych chwilach
dużo na życie

między sercem a myślą
nagromadziłem żalu
dużo na życie

w gestach kleconych naprędce
między oczami
jeszcze chybocze uśmiech
mało na życie

tej okruszyny trzymanej w ustach
smakuje językiem
wypożyczam od ciebie marzenia
na życie

w cząstke światła wysyłam
nadzieje
i czekam
czy to będzie dość
na życie

(nie było)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hehehehe
      Azja. Ładny dynda łajza

      Przez hehehehe · Opublikowano

      A po łajna Jan jałopa
    • hehehehe
      To krótko duma dama.

      Przez hehehehe · Opublikowano

      A to morelka, Maju. Wuja makler omota?
    • UmbrO
      baletnica

      Przez UmbrO · Opublikowano

      wydawało się że pojęliśmy motywy kierujące innymi rozdaliśmy role   wspaniała mozaika delikatny na niej taniec trochę monopolu na prawdę szczypta niezbędnej tajemnicy prawo do wymagania tak tak  nie nie  osądzania osądzających   lecz gdy przyszło podnieść głos cichutko drżały listki  na kunsztownej koronce  na zwiewnej woalce  wdzięcznym rytmem  wprawianej w ruch  lekkością  skorzystania z okazji  by milczeć    
    • Florian Konrad
      Tummo

      Przez Florian Konrad · Opublikowano

      medytowanie w Odczarowanym Ogródku, gdzie nie istnieje nic poza Prawdą, a wszelka magia jest tak Rzeczywista, że aż słodko kłuje. gdy tak siedzę i zatapiam się we własnym żarze, chilluję filozofująco na tematy ważkie, niemal chce się nonszalancko krzyknąć, że możecie mnie złapać, patroszyciele i wasi współpomocnicy, odwracacze uwagi od Tego, co Najostotniejsze, rozkroić na wznak, na wylot. śmiało, zatopcie się w labiryntach, przemierzajcie ścieżki, piwniczne izby, kanalątka energii, prądowe zdroje. znajdziecie klar, kąty wysprzątane co do centymetra kwadratowego. żadnych zaprzeszłostek, butli po odurzających mętnicach. nastrochy zostały raz na zawsze wymiecione, kolce - zwinięte w ruloniki, ostrza - dawno strawiły się z syczeniem. a obarczcie nawet najparszywszym chłodem, wichrami poczęstujcie! i tak będzie się jarać w środku, ten ogień, którego żaden mróz sto lat nie wyziębi! ani tysiąc! czysta wolność od uchybień! ...gdzieniegdzie tylko, pośród bezkresu dróżek, przemknie udające karawan auto z naklejonym na boku karoserii napisem: Usługi niegrzebowe: tatuowanie zwłok, taniec ze zmarłymi, lub przejdzie ulotkarz sypiący listki obwieszczające rychłe otwarcie przybytku wyłącznie dla nałogowców.
    • Achilles_Rasti
      Inny sen

      Przez Achilles_Rasti · Opublikowano

      @Wiechu J. K. @Wiechu J. K.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Może i tak… ale czasem jakieś marzenie jednak przestaje być tylko marzeniem ;) Spokojnie… może zdążę, zanim zostanę staruszkiem ;) Pozdrawiam :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...