Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Opadanie (blues)

JacaM

Przez JacaM
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

JacaM

JacaM

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

ref:
ona ma wysokie obcasy i za krótką spódniczkę
a ja jestem całkowicie pijany
pewnie dla tego tak jej się podobam
łaskocz moją pychę dziewczyno
mój portfel to udźwignie
tylko nie mów mi jak masz na imię

mojej żony nie obchodzi dlaczego pije
córka nie wie że sypiam z jej koleżankami
żałosny stary satyr na równi pochyłej
chcę uciec od siebie w siebie
do takiego jakim kiedyś byłem

ref:


jak każdy bydlak bez skrupułów
na słabszych wyżywam się z lubością
jestem wielkim dyrektorem zupełnie od niczego
oddaję głos w wyborach i płacę podatki
nie słucham już Motorhead
choć wódę ciągnę nie gorzej od Lemiego

ref:


wszystkie prawdy wyparowały z mojej głowy
sprzedaję zbędne rzeczy tym których na nie nie-stać
nie wiem czy jeszcze kiedyś zrobię coś dobrego
tyle że ci wyżej są gorsi ode mnie
ścieżka kariery jasna wszystko mam przede sobą
w każdy piątek do dna w niebo i piekło

ref:


jeżeli święty Piotr wpuszcza najlepszych kuglarzy
to mam raj gwarantowany potrafię sprzedać wszystko
zawały i wylewy oczyszczają świat z takich jak ja
i nawet chciałbym do piekła
ale nikt mnie tam nie zaprosi bo pewnie grzeszę kiepsko
oryginalny jak jeleń na rykowisku

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      zaklęte rewiry

      Przez andrew · Opublikowano

      spojrzenie zza lustra  nie znajduje odbicia  chciałoby zajrzeć  do myśli  a tam jak zawsze  remanent    nie pomaga słońce  budzące zeschnięte  konary drzew do życia  wyjmuje liście na światło  jak magik  królika z kapelusza    nie zgaduję skąd się tam wzięły  wszystko wiem   nie mogę sobie  tylko poradzić  z wewnętrznym głosem  podświadomością która chce  pokazać sens  prawdę …   a ja  ja ją mijam …   4.2026 andrew   
    • Leszczym
      Osobiście

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @Berenika97 Oj nie wiem, to akurat sprawdzone info :)) Mi w wewnętrznej spójności nieco pomaga wracanie do własnej twórczości. Czytam swoje rzeczy, słucham piosenek, chodzę na własną ścianę, zatapiam się w tym. Tak już mam i na tej bazie na ogół wychodzę na nową myśl. Jestem nawet już niezły w odbiór sztuki, ale to autorem jestem bardziej zapalczywym. Ogólnie też różne drogi prowadzą do Rzymu, o ile oczywiście do Rzymu :))
    • Migrena
      A ja tęsknię…

      Przez Migrena · Opublikowano

      @.KOBIETA.   już zapomniałem:)))   wszystkiego dobrego:)
    • Lenore Grey
      mini- życie

      Przez Lenore Grey · Opublikowano

      @EsKalisia śliczne!
    • Aleksander Hoorn
      Fauna&Flora

      Przez Aleksander Hoorn · Opublikowano

      @SilentiumAeternum   1. Ten wiersz jest ładnie opakowaną pogadanką dydaktyczną, napisaną aby przekonać odbiorców do określonej tezy, ocenić ich zachowania i podsunąć gotowy, jedyny słuszny sposób percepcji świata. Najpierw opisujesz piękno świata, ale w taki sposób, żeby nikt nie musiał się nad tym zastanowić, po prostu rąbiesz bezdyskusyjne "piękną naturę", "cudownie kolorowe" , tak na wszelki wypadek, żeby wątpliwości żadnych nie było. Na końcu podmiot wyraża coś pomiędzy żalem, a pretensją, że ludzie nie widzą świata tak, jak on, a przecież jak oni tak mogą, a przecież powinni, a przecież to jest brak wdzięczności, miłości, wrażliwości. Ten "kat" na końcu brzmi już tak karykaturalnie, że odbiera utworowi jakąkolwiek perswazyjność. Człowiek (w tym wypadku to synonim słowa "czytelnik") zazwyczaj nie uczy się z cudzych kazań, a buntuje się przeciwko narzucaniu mu oglądu rzeczywistości. Najskuteczniejsza autorefleksja wychodzi zawsze z doświadczenia. Pozwól więc czytelnikowi na rzeczywiste doświadczenie tego, o czym piszesz. Pokaż to obrazami, wywołaj emocje, a nie je narzucaj arbitralnie - wtedy utwór osiągnie swój cel. Wprowadzenie, zawierające opis tego, co widać z okna - to dobry zaczyn (po wyrzuceniu z niego ozdobników). Druga część - jak wspomniałem - niestrawna.   2. Raczej na dobry początek odpuść sobie mowę wiązaną, bo nieporadność techniczna odwraca uwagę od treści.   AH

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...