Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

będziesz mój

Andrzej_Wojnowski

Przez Andrzej_Wojnowski
w Poezja śpiewana

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Andrzej_Wojnowski

Andrzej_Wojnowski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

https://tujon.bandcamp.com/track/b-dziesz-m-j


Kobietą zwyczajną jestem, chcę jakoś życie przeżyć,
na pewno mi się to uda, każdego można namierzyć.
Wystarczy głębokie spojrzenie, no i uroczy uśmiech,
oni są prostą zdobyczą, trudno przed nami się ustrzec.

Będziesz mój nie zauważysz kiedy.
Będziesz mój ,wszystko się zmieni wtedy.
Będziesz mój i będziesz tego chciał.
Będziesz mój , łatwo nie będziesz miał.

Będziesz mój ,nie zauważysz kiedy.
Będziesz mój , wszystko się zmieni wtedy.
Będziesz mój , i będziesz tego chciał.
Będziesz mój

A jak spotkam twardziela co ma wysokie ego,
nie będę miała litości, szybko opętam takiego.
Sam biedak nie zauważy jak w sidła moje wpadnie,
szybko w chomika go zmienię i w klatce skończy marnie.

Będziesz mój , nie zauważysz kiedy.
Będziesz mój , wszystko się zmieni wtedy.
Będziesz mój , i będziesz tego chciał.
Będziesz mój , łatwo nie będziesz miał
.
Będziesz mój , nie zauważysz kiedy.
Będziesz mój , wszystko się zmieni wtedy.
Będziesz mój , i będziesz tego chciał.
Będziesz mój

A jeśli spotkam kiedyś, mężczyznę nietypowego,
którego trudno jest zmienić, za bardzo oryginalnego.
To łukiem takiego ominę i znajdę model prosty
i pewnie się z nim zwiążę, czy będzie to dzień radosny?

I będzie mój , ale czy chcę takiego?
Będzie mój , co będę miała z niego?
Będzie mój , spokojne życie czeka mnie.

Będzie mój , ale czy chcę takiego?
Będzie mój , co będę miała z niego?
Będzie mój , spokojne życie czeka mnie.

Ale czy ja tego chcę?
Ale czy ja tego chcę?
Ale czy ja tego chcę?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • KOBIETA
      fala

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @hollow man   może masz nadwrażliwość wzrokową ?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Za to ja potrafię trzepotać rzęsami i to jak.! świetlistego dnia hollow man !     
    • Migrena
      dowód na nieistnienie

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Berenika97   Nika.   piszę o sobie.   "już cień ponury pół świata ogarnia, a serce zmyslom spoczynku nie daje , mysl za minionym szczęściem gonić nie przestaje......"   tak mi się tlucze po głowie chociaż nie wiem z kogo to cytat.   dzięki Nika.   uważaj na siebie :)             @Poet Ka   moj Boże.   piekny komentarz dostałem.   bardzo serdecznie dziękuję :)   i pozdrawiam :)  
    • Proszalny
      Mleczne drogi

      Przez Proszalny · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk @Nata_Kruk @Berenika97 @Andrzej P. Zajączkowski   Dla fanów gatunku:    
    • Poet Ka
      przytulenia

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @sisy89 niezwykle, że ktoś w krótkiej formie potrafi oddać w sposób liryczny taki bezmiar czułości...podziwiam...
    • Proszalny
      Miaukot po raz pierwszy

      Przez Proszalny · Opublikowano

      W sypialni stoją trzy stare szafy. Ich drzwi zapraszają do wnętrza i ktoś o bogatej wyobraźni mógłby uznać, że każda prowadzi do innej krainy. W jednej z nich mieszka pustelnik ze srebrnym kotem. Mają kredytową kartę i magiczne zwierciadło, które blaskiem fleszy odlicza dni do końca świata. Nikt nie wie, kiedy on nastąpi, ale ludzie gadają, że jest już blisko. — Żyjemy w czasach ostatnich — szeroko ziewnął kot. Z wnętrza szafy odpowiedziało mu dudnienie. Ktoś mówił, że to szalenie interesujące. Pustelnik otwiera szafę, by dom mógł odetchnąć, by głosy świerszczy i szum obracającej się planety (w nocy słychać to najwyraźniej) zapisały się wierszem. Brak zmartwień i obowiązków. Monotonia zaciera granicę między światami. W upale dni zaciąga szczelnie zasłony, trochę odpoczywa, trochę gotuje, trochę słucha muzyki — wszystkiego robi po trochu, bo nie ma ochoty na więcej niż powolne trwanie. Miaukot znika w noce i dni. Można go spotkać w starej szopie, gdzie drzemie zmęczony upałem. Nocami widywany jest na ogrodowych ścieżkach, a one prowadzą do szafy z szeroko otwartymi drzwiami. Czasami mam wrażenie, że Miaukot, szafa i ja jesteśmy snem pustelnika, który leży tuż obok. Jej oddech jest spokojny i równy, zapewne dzięki naszej obecności.      

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...