Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ballada o wędrowcu

Piotr_Czechowski

Przez Piotr_Czechowski
w Poezja śpiewana

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Piotr_Czechowski

Piotr_Czechowski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

[url]https://www.youtube.com/watch?v=QwpuHa_DnlU[/url]

Ballada o wędrowcu

Mówili mi, że życie nie jest snem.
Mówili starsi, żeś głupi jest.
Z powodu cierpkich słów i gorzkich łez,
wędrowcem stałem się z dnia na dzień.
Ref:
Ruszyłem w Świat w koszuli z łat.
Myślałem wtedy... Ech! Matki mi żal.
W kieszeni spodni smutków trzos.
Okruchów kilka, kilka łez,
co w starą chustę zawinąłem,
szedłem prosto gdzieś...

Byłem to panem, to dozorcą zwłok.
Przy szklance wódki o stół rzucałem los,
On ze mnie drwił!
On ze mnie kpił!
Zamieniał mojrę w dobrą a to w złą.
Szczęście mnie dziwnie zaskoczyło.
Dziś wiem, że życie ze mnie drwiło.
Od tamtej pory, niech to szlag!
Bez mądrych ksiąg memento doświadczyłem.
Ref:
Ruszyłem w Świat w koszuli z łat.
Myślałem wtedy... Ech! Matki mi żal.
W kieszeni spodni smutków trzos.
Okruchów kilka, kilka łez,
co w starą chustę zawinąłem,
szedłem prosto gdzieś...

© Dorota Brylska

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Napijmy się nas

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Toyer   Kruchy, intymny i poruszający. Ostatnia strofa - piękna!
    • Berenika97
      NOWA ODSŁONA

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @andrew   Dużo prawdy w tych słowach. Podoba mi się, że nie kończy się na "lecimy w dół", tylko na sile do nowego startu. Pozdrawiam. :)
    • Berenika97
      ¿trwałość pamięci*

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Poet Ka   Ten wiersz jak dla mnie to absolutna perełka. Rewelacyjnie połączyłaś surrealizm Salvadora Dalego (który zaprojektował logo Chupa Chups) z popkulturą i literaturą. Z jednej strony rozkoszny absurd, z drugiej - wspomnienie Dalego - data ('89). Papierek w dłoni na końcu wiersza zostaje jako symbol trwalszy niż sama pamięć. :)   Przepyszna zabawa językiem - Salvador miał swoje "Avida Dollars", Ty masz "avida słodycz!" :))) Mam tylko jedno pytanie , czy "galowe logo" jest "galowe" (odświętne), czy to nawiązanie do Gali - żony Dalego? :)      
    • Berenika97
      Złota klatka

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @wiedźma   Ten wiersz jest niezwykle poruszający i bardzo trafnie opisuje mechanizmy toksycznych relacji, manipulacji (tzw. gaslightingu) oraz przemocy emocjonalnej. Precyzyjnie punktujesz zjawisko zawłaszczania rzeczywistości ofiary poprzez język. Zmiana definicji podstawowych pojęć - nazywanie klatki „spokojem”, a łańcucha „miłością” - to doskonałe studium psychologicznego terroru, w którym oprawca staje się jedynym tłumaczem świata.   Ofiara natomiast racjonalizuje swoje zniewolenie. Z kolei wersy o kolekcjonowaniu słowa „tak” niczym trofeów i jednoczesnej dewaluacji słowa „nie” (nazywanego kaprysem) uprzedmiotowienie drugiego człowieka. Puenta o błyszczącym więzieniu jest świetna! Trudno wyrwać się z relacji, w której przemoc nie zostawia widocznych siniaków, bo została starannie opakowana w iluzję troski.   Super tekst!
    • Berenika97
      Wisielczy taniec

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Mel666   Ten wiersz ma ogromny ładunku emocjonalnym, w którym wyraźnie czuć echa dekadentyzmu. Metafora "drzewa życia", które "wyciąga kościste palce" odwraca tradycyjną symbolikę witalności. Przejście od dziecięcej zabawy do bolesnej starości w "ogrodzie stworzenia" to bardzo trafne ujęcie brutalności upływającego czasu. Niesamowicie bolesny jest ten proces dorastania opisany w wierszu - czas, który zamiast przynosić mądrość, jedynie "orze twarz smugami starości". Bije z niego bolesna nostalgia i zmęczenie życiem. A nawiązanie do chocholego tańca na końcu idealnie puentuje tę duszną atmosferę. Bardzo plastyczny i mroczny liryk. Świetny tekst!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...