Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

nie tak daleko pada jabłko od jajek na miękko

Kraft_
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Kraft_

Kraft_

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

z samego rana
młodzi bogowie nie uwierzysz

znalazłem igłę w stogu siana
już nigdy jej nie zgubię
obiecuję chodź

pełna aromatu twoja kawa
raz w tygodniu zrobię herbatę

zresztą nie potrzeba
pozamiatane

pozostaną na twardo

LadyC

LadyC

Opublikowano
Opublikowano

@Kraft_
O! zawsze się dziwię jeśli to samo czytam nagle na innym portalu pod innym nickiem :)
a właśnie czytałam
choć może 'z samego rana ... nie uwierzysz .... ';)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • violetta
      Wiosna i grzech

      Przez violetta · Opublikowano

      @Benjamin Artur bardzo skojarzeniowe:)
    • Poet Ka
      Równanie w dół, serio?

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @jan_komułzykant

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Poet Ka
      Na wolności

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @violetta

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Benjamin Artur
      Wiosna i grzech

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Strugą zielonego światła na jej biodra spłynął.   Jak zwinka koło nogi miesiąc czasu minął.   Tak to było — koło nogi, jak zwinka czas przepłynął.   W świecie wtedy niewiele się działo. Po śmierci Elżbiety tron objął król Karol.   Wiosna i grzech w pastelach do siebie pasują.   Jak łomem w łeb.   Jak zwinka koło nogi — tym razem minął rok.   A mówili: wiosna i grzech w pastelach do siebie pasują.   Jak łomem w łeb. Jak łomem w łeb.   Cóż, abdykować z tego powodu król Karol raczej nie będzie.   U nas też jakaś posucha.   Ucho — jak nie przyłożyć — listopad i znów: plucha.   W powietrzu czuć tylko: umysłów drżenie. Murti-Bingę. i nienasycenie.  
    • Poet Ka
      kółka ósemki… kocyk

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Natuskaa   piszesz, że ujrzałaś w wierszu, to niezwykłe, bo potrafisz zdystansować się do własnej twórczości i ją sama interpretujesz- to dystans twórcy, świadczy o samoświadomości    ludzie mają tendencję do upraszczania- jak matematyka, to matematyka fakt niezaprzeczalny, że czemuś to służy    słowo kocyk niesie ze sobą wiele różnych konotacji- potrzeba ciepła, ochrona przed zimnem, dzieciństwo, przytulność, opieka, miłość, potrzeba ochrony    kratka- elementy ludowe, tradycję, niewolę, grę...   myślę, że to wieloznaczne   w utworze podporządkowane  zarazem matematycznemu rzucikowi- jak i kontrastowi- nowemu znaczeniu    kratka- szachownica pozwala przejść płynnie od matematyki do filozofii i emocji  motywy lustra, szafy, szachów, przenośnej gry- to rekwizyty czarodziejskie dzieciństwa (Opowieści z Narni, Alicja w krainie czarów, Małgosia contra Małgosia )   ale i narzędzia do odnalezienia się w świecie polityki, totalitaryzmów, itd.   czasem takie skojarzenia są równoprawne interpretacyjnie względem tego, co chciał powiedzieć autor   w tym tkwi urok i genialność poezji to właśnie ta wieloznaczność motywów jest potrzebna do dobrego opisania rzeczywistości i stanów   reasumujac-miękka szachownica krzywi trajektorię  a kocyk to rekwizyt spokoju i swojskości- swoją miękkością burzy porządek, ale i ratuje przed schematyzmem, daje ratunek

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...