Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

niczym mirt panna ta rozkwitała
sierota w kraju nadzwyczaj wrogim
razem z kuzynem którego znała
był urzędnikiem niezbyt ubogim

troszczył się o nią jak o swe dziecię
pouczeniami kształtował dziewczę
niełatwo było w bezbożnym świecie
sprawować nad nią serdeczną pieczę

w bramie pałacu wielkiego w Suzie
pełnił sumiennie sędziowską rolę
ona zaś w domu raczej na luzie
znosiła przykrą zesłańca dolę

wygląd wyróżniał zgrabną Esterę
swoją urodą oczy cieszyła
skromność jawiła jako manierę
szczerym szacunkiem bliźnich darzyła

piękno jej w głowie nie przewróciło
chętnie słuchała mądrych pouczeń
gdy ją zabrano przykro mu było
choć nie snuł żadnych niecnych podejrzeń

w świecie jej nowym i nader obcym
pielęgnowano ją nadzwyczajnie
choć w otoczeniu szydzącym drwiącym
postępowała wciąż bogobojnie

rywalizacji przeto się strzegła
tak jak obsesji co do wyglądu
swoją ostrożność zapewne wzmogła
aby nie zmienić zbożnych poglądów

Hegaj szacunkiem Esterę darzył
widząc zalety pięknej dziewicy
a Mardocheusz z tego się cieszył
że się kuzynka z Jehową liczy

dziś jej podobne piękne dziewice
kawalerowie cieszący Boga *
mają za wsparcie Ojca prawicę
gdyż im też grożą podstępy wroga **

* Przysłów 27:11
** 1 Jana 5:19

http://wol.jw.org/pl/wol/d/r12/lp-p/1102013261#h=3:0-20:0

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jak można było zerwać się ze smyczy, Wyjść ze strefy komfortu, Wiedziałeś- powstanie listopadowe nie miało szans. Jerzy Adamie Czartoryski, dlaczego? Ty, co w pieśniach masz pąki białych róż, wierzb płaczących, złotych łanów zbóż. Kraju Słowackiego, kraju Norwida, Ojczyzno moja. Ty, co wiarą i orężem w ramionach, znikąd się wzięła biało- czerwona?       -cdn -
    • Ludzie żywi mają może kilka minut na komentarz. Tak do końca żywi, mający prawdziwe rodziny, zajęcia, żyjący dla ludzi także, nie tylko samego siebie  Ja swoje wierszyki pakuję w ISBN i podpisuję, to wydaje mi się najlepszy patent, czy jesteś prawdziwy w sieci.  I dlatego całkiem szczerze najbardziej z wszystkich ujęła mnie piosenka z prawdziwym obrażeń zająca i niezbytcczysta gitara, w której nikt mi niczemu nie próbuje "podkręcic". Może to nie na Eurowizję, ale jak najbardziej dla ludzi takich jak ja i wielu innych w swojej małej niszy. Pzdr Być tym, kim się jest, Sylwestrze 
    • ze słów układam ślad ręki na twojej skórze popatrz na mnie taka jestem wstrząśnięta zliż ze mnie krople potu – słoną rozpacz   rabbi löwa niesie karty i mówi śmierć to życie myśl paruje goryczą której początków nie znam i tak jak twojego gniewu - nie rozumiem   dotknij we mnie przyczynę wszystkich czułości a zostanę dla ciebie najpiękniejszą formą podróży do pierwszego ze światów wspólnych   ale jeśli to jest miłość to nie buduj dla nas domu bo przeminie tylko zdmuchnij pył z moich ramion z przeniebieskiej sukienki wokół moich piersi
    • @Poet Ka ... mój kot  przyniósł dobre wieści  jest świat  gdzie wszystko  się mieści  nic nie odchodzi  z sobą się godzi   zapach wiosny się roznosi z porannej rosy ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • z innej beczki odpowiem kto w rymy wkłada pytania kto tak pięknie włada nimi ja nie wiem a Pani wie? ale to napewno że sens musi być w przeciwnym razie straciłby byt zagubiony ten kto utraci sens bo tylko z nim że jestem wiem a Pani jest? zakładam że tak i widzę sens i widzę wiersz a prawda? ona krąży tu gdzieś czy ciężka? nie ważyłem jej :)  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...