Po trzeciej stronie niemocy

[Piotr_Piotr]

Narodzony zachodzącym świtem wśród suchej dżdżystości
Obdarzony ciałem bez smalcu zszytym ze stalowych chmur
Śmiałem się podnieść aż rozbolał mnie brak rzeczywistości
Miałem wieczną chwilę więc pobiegłem bez stóp przez bór

Wśród gęstych chaszczy postrzelił mnie łysy pień
ranny czołgam się suchymi brzegami strumieni
o rany co że gram słowem to pustynia i ja cień
Rozszarpany przez watahę dzikich promieni

[jan_komułzykant]

@Piotr_Piotr

Śmiałem się podnieść
[img]http://emotikona.pl/emotikony/pic/0wink.gif[/img]

byli nawet tacy, którzy śmiali się zastrzelić
z daleka lub seryjnie powiesić się w celi
i spalić bezczelnie na oczach gawiedzi
*
i tym sposobem: zroszony na sucho
z zamykającej się otwartości
niezatapialnych wynurzeń
poszerzam horyzontalnie
zawężający się pion