sorrow

[Szymon_Patek]

zapodział się ten sen
nie do odszukania na spłachetku wiary
w bruzdach nic ponad starość głowy
giną słowa dla których nikt
nie zechce położyć obrusa

w poprzek drogi
pary coraz więcej i przybywa zmierzchu
sarniej tęsknoty śladu w poszyciu
pędu sprężystej cewki
pod iskrami deszczu
brunatny rumieniec u drzwi
z czasem liczonym na progu

nie dogaduj mi życie
przez gotowe do krzyku pozłoty do końca
nie doglądaj bezdechu ust zranionej smugi
ścieżka i tak pod górę
na tej ścieżce ten jeden ostatni
cud się potknie upadnie i zaklnie
lecz nie dotknie ziemi.

[Szymon_Patek]

@stanisław_prawecki
Czemu ma służyć bobek pozostawiony tutaj? Na dodatek patologicznej natury. Murakaj się Pan gdzie indziej i sobie nie pożałujsta. a mnie to ne zaimać wcale a wcale.

[anna_barbara__czuraj-struzik]

Jest w tym wierszu coś... pozdrawiam

[Szymon_Patek]

@stanisław_prawecki
Uwaga słuszna, choć nie dość istotna; wiersz to ekfraza do utworu kamandy pieńka floyda pod tym właśnie tytułem. Jest jednym z cyklu, choć niekoniecznie tej samej podstawy odniesień. Zdrawljaju.

[Szymon_Patek]

@stanisław_prawecki
Kiedy widzisz Pan, to nie jest takie oczywiste, ponieważ nade wszystko wątpliwość w obrębie tożsamości jak i skromność odniesień nie uzasadnia powołania wprost na wzmiankowany utwór muzyczny. To jakby przez piąty kościół dzwonu słuchać, zaledwie poruszyć coś we wnętrzu i wiersz jednak obok, obok niewiadomego tak naprawdę napisać... No cóż, w poezji zdarzają się wpływu słabsze i mocniejsze i nie zawsze można wprost określić im źródło. Wiek żywi, wiek uczis, gdje sobaka zaryta.. ;)

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

coraz mniej tych, którzy je zauważają, wypowiadających też, chociaż to rzecz względna, przy braku autorytetów sięgasię po to, co na tacy podane i łatwe do ogarnięcia. komercja?
Z jednej strony smutny wiersz, z drugiej faktycznie ma coś wspólnego z dekadencką formą floydowskiego/floydowego{?) klimatu. Trzeba przesłuchać tylko tę płytę kilka razy i wyławia się za każdym razem więcej.
Tutaj też niemal movie, szkoda, że niewykonalne, jak przy muzyce, bo trzeba czytać.
pozdrowienia.

[Szymon_Patek]

@jan_komułzykant
Schyłek przeszłego, to kiełkowanie nowego, z zastrzeżeniem prawdy, której dziś trudno przeczyć: osobowości wyraziste, silne, piękne odchodzą i nic po nich, pustka, strata.. W zamian podaje się nowe formy, ale doprawdy trudno je ugryźć bez skrzywienia.
Owszem, PF tworzy we właściwym sobie klimacie i może szczątek tej specyficznej wielkości udało mi się ukruszyć w słowa. Bardzo dziękuję za komentarz.

[Szymon_Patek]

@stanisław_prawecki
Obserwuję ostatnio ogromne zainteresowanie nieistotnymi detalami, podczas gdy całkształt rzeczy aż prosi o wyrozumienie. Nie mam tu oczywiście Pana na myśli, a gdzieżby i za nic... X: