wieczór

[Kajetan_Kass]

Wieczór to szczekanie psów,
To uchylone okno,
Szosa, co już zaszła mgłą,
I sianokosy świerszczy.

Czekam za rozjazdem dróg,
Na awaryjnych myślach;
Stoję i wytężam słuch:
Czy do mnie jeszcze wrócisz?

Zwlekam aż nadejdzie noc,
Jak trawa drżę z powietrzem;
Nie wiem, co przyniesie sen,
Bo wciąż mi w trawie piszczysz.

[jan_komułzykant]

sianokosy świerszczy i awaryjne myśli - dobre, smaczne
nie dla każdego jednak "Wieczór to szczekanie psów", a może:
wieczór jak szczekanie psów
i uchylone okno

Podoba mi się jeszcze powtórka rymu z pierwszej do drugiej strofy.
Może niezamierzone, ale wyszło ciekawie, rytmicznie.
szczekanie psów
rozjazdem dróg

[Kajetan_Kass]

@jan_komułzykant
Oczywiście, że nie dla każdego :) Chodzi raczej o zniecierpliwienie, wyczekiwanie, o pewien niepokój, które w moim odczuciu (odległe, ginące w zapadającym mroku) szczekanie psów świetnie oddaje. Tak mi się jakoś to kojarzy... Dziękuję za rady i podpowiedzi; rozważam je dogłębnie. Dziękuję też za miłe słowa. Są dla mnie niezwykle cenne. Pozdrawiam.

[Kajetan_Kass]

@stanisław_prawecki
I tak miało zawiać, choć - z tego, co zaobserwowałem - świerszcze cykają raczej wczesnym latem (czerwiec i lipiec), gdy jest ciepło, a wieczorne powietrze jakby staje w miejscu. Wtedy najlepiej rozchodzi się dźwięk. Tak sądzę... Ale od czego jest poezja, jeśli nie od wywoływania wszelakiego rodzaju wrażeń? Dziękuję za komentarz. Pozdrawiam serdecznie.

[Iru_De]

wieczór to szczekanie psów przez uchylone
okno szosa co już zaszła mgłą i sianokosy
świerszczy

za rozjazdem dróg czekam na awaryjnych myślach
stoję i wytężam słuch czy do mnie jeszcze wrócisz

a może kilka przerzutni? i inny zapis? pozdrawiam