CIEMNOŚĆ

[Mateusz_Wojciechowski]

Jak ocean czerni wzburzony
Jak płomień okruchem iskrą stworzony
Jestem jak czarnej otchłani swąd
Piekielny jad... Jak tykającej bomby ląd
Poruszam się wśród żywych umierając ze złości co dzień
I tylko otaczający mnie wichrów płomieni cień
Wypala mą dusze pozostawiając tylko złość
Złość która we mnie jest która przesiąkła ostanią kość
Pozostawiając pustke gorejący kawał mięśnia
Na które nie działają już miłości zaklęcia


Poszukując spokoju zamykam się w swej krainie
W której płomienie w której wszystko gnije
W której ciemność jest jedyną pośredniczką
W której ciemność jest pocieszycielką
Jedyną która ukazuje mi mą marność
Jedyną która nie oszuka ukazując nicość

[Alicja_Wysocka]

@Mateusz_Wojciechowski
Dla mnie raczej cieniutkie.

[Marlett]

Dużo buntowniczego krzyku,
ale krzyk to zbyt mało :)

[Mateusz_Wojciechowski]

Nie chodzi tu buntowniczą złość lecz o uczucie przepełniającej złości ktòrej ma się dość która przysłania oczy blokuje bodzce które niosą radość.

[Mateusz_Wojciechowski]

A krzyk to jedyny sposób by ktoś cie usłyszał

[Alicja_Wysocka]

@Mateusz_Wojciechowski
Mateuszu,
Słyszeć, a słuchać to ogromna różnica.
Nikt nie słucha jak krzyczysz, ludzie raczej zatykają uszy,
bo to nieprzyjemne, niemiłe.
Tak działa nasz system obronny, wyłączamy się.

Mów szeptem, a będą wytężali słuch :)

[Mateusz_Wojciechowski]

Niestety póki nikt nie widzi
Nie zwróci na szept uwagi
Nawet nie wiedząc jak mocno serce krzywdzi
Brakuje chyba we mnie magi
Lecz gdy skierują na mnie wzrok czuję się nagi