Pewna historia

[Jaal]

Miłość, nienarodzona jeszcze.
Mały kemping nad jeziorem, lato, środek dnia
On śpi, jego wszechświat w matczynym łonie
Jest cichy i bezpieczny.
Zbieram w dłonie szept, by nie zbudzić go ze snu.

Miłość, lat trzy i pół.
Chata w górach, środek lata, poranek.
Zbyszek śpi, jego świata pod kocem w misie
Nic nie mąci.
Świt rozdarty kakofonią dźwięków na strzępy
( to tylko magnetofon gospodarza, nie magia)
Pokazuje wielkie czerwone oko słońca.
Światło otwiera dziecięce powieki,
W progu stoi uśmiechnięty tata,
Chodź- mówi, zapolujemy na niedźwiedzia.
Wychodząc w czerwień świtu
Niezapominają dostrzec piękna i surowości gór
- Niedźwiedź nie pada martwy. Wiwat Kubuś Puchatek!

Miłość, lat trzydzieści pięć.
Blokowisko w centrum Polski, zima, zmierzch.
Krystyna i Zbyszek odpoczywają po zwykłym dniu,
Ona w kuchni z rozpuszczonymi w wodospad włosami,
Jego oczy obserwują jej niegasnącą radość
A kiedy powiedział - chodź poszukajmy spadającej gwiazdy,
Nie dostrzegł zdziwienia.
Idą w mroźną otchłań, otuleni płaszczem uczuć,
Zimno zatyka im oddechy, skrzypiący śnieg budzi wspomnienia.
- Nie widzą spadającej gwiazdy. Wiwat nie żyją gwiazdy!

Miłość, lat pięćdziesiąt cztery.
Szpital Wojewódzki, wiosna, popołudnie.
Zbyszek umiera...jego wszechświat pod białym prześcieradłem
Jest cichy i bezpieczny.
Zbyszkowi marzy się świt rozdarty kakofonią dźwięków na strzępy
(magnetofonu nie ma, tym razem to na pewno magia)
I góry, drogę wskazuje mu niedźwiedź z gwiazd.

- Wielka Niedźwiedzica - pilnuje jego snu

[Tdk crew]

jakoś dziwnie się to czyta!!nie wiem może tak miało być??!!