Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

po cichu lato dawno odeszło
zaszumiał wiatr w kotlinie wspomnień
złośnik namieszał upiększył przeszłość
zakręcił łzą tęsknot minionych

czereśnie wiśnie zamknął w słoiki
truskawek smak lodami zmroził
lustra pomarszczył przywołał przy tym
nastrojów garść w kwiatach mimozy

zakręcił życia srebrną łyżeczką
ocenił zysk zsumował straty
nutkę uśmiechu zakreślił lekką
zostawił czar mocnej herbaty

pozwolił spojrzeć nieco inaczej
na życia kres w jesiennych barwach
bezsens pokazał gonienia za czymś
pałeczkę prawd pragnąc przekazać

lecz po co komu taka pałeczka
gdy w gnoju sens zgubiło słowo
zbrukaną prawdę jak tanią metkę
rzeźnicy dusz tworzą na nowo

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



okrutnie męczą mnie suchoty,
bo się ze słowa odchudzałam
aż przedobrzyłam, moje słońce
złocistym blaskiem się dopala

grzeszyłam piórem, nie żałuję
w końcu za winy trzeba płacić
świat będzie kręcił się, jak zwykle
i nie ma żalu, nikt nie straci

a czy to ważne, że jesienią?
nikt się nie będzie serca chwytał,
no może tylko ty, jak zawsze
przyjdziesz, coś powiesz i przeczytasz

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


oj sterczą żebra jak spółgłoski
i straszy szkielet z samych sylab
znikły tłuszczyku samogłoski
lecz krążą sensy w zdaniach-żyłach

jak każda wena się zastrzega
że tylko piórem grzeszy we śnie
sekrety poznał anioł z nieba
i wie dokładnie czymże jeszcze

lecz nie wyjawi ich nikomu
by nikt nie chwytał się ... za serce
w ramach pokuty dzisiaj w domu
do syta pojesz i stwórz wiersze
:)))
Serdeczne dzięki i pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




a sterczą, sterczą, żebyś wiedział,
bo się za bardzo odchudziłam
paskudny kaszel, kicham wierszem
i się przecinków ledwie trzymam

więc jak mam grzeszyć, ja lebioda,
gdy nie to zdrowie, nie te lata,
jasna anielciu i z poetą
już nawet ty mnie nie wyswatasz

jeszcze pokutę mi zadajesz,
po kiego licha drążyć temat?
skoro petów jak cyganów
takich prawdziwych, dawno nie ma

Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


grzeszyć to można w każdym wieku
jeśli jest chęć i wola boża
kaszelek zniknie echu echu
ze sylab czar oraz powab

utkasz jak jakąś bluzkę szalik
z sentencji liść wymyśli wena
świat zawiruje jak na balu
myśl chwycisz w lot i jest poemat

już napisałaś dwa wierszyki
przypadek to a niech do licha
jeszcze ci jedno powiem przy tym
uwielbiam Cię na forum czytać

:)))

Pozdrawiam Jacek
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




żeby to było co uwielbiać,
a sio mi z cukrem, po co słodzić
nabawić grzybów, centymetrów
wszak to urodzie pióra szkodzi

lepiej mi przynieś prawdę w kwiaty
uczciwie powiedz co schrzaniłam
mogę obiecać, wszystko przełknę
w dobrym lekarstwie moc i siła

ewentualnie nakup maści
żeby smarować słabe oczy
aż wróci jasność, pomyślunek,
jak nie, to będę miała fochy

:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


fochami grozisz a to heca
i chrzanu szukasz pośród sylab
zaraz tu zmyślę jakiś nietakt
czy prowokacji przyszła chwila

mam komplementom nosa utrzeć
kiedy duch młody jak istota
bez sensu złocić tulić w cukrze
znów się poczułem jako profan

więc wznoszę toast wiśnióweczką
choć innych trunków nie jest mało
pisz dalej zwiewnie fajnie lekko
aby pachniało w wierszach Alą
:)))

pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Trzeba sobie zainstalować własny kasownik szumu. Widziałem taki na falmach o katastrofach lotniczych, jak odczytują "czarne skrzynki" 
    • @Jacek_Suchowicz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jest inna logika, jak sądzę, ten BB może obronić przed niebezpieczeństwem. Jak widziałeś film "6 dni 7 nocy", z Harrisonem Fordem, tam jest taka scenka:   Robin: I thought, that’s what women wanted Quinn: What? Robin: Men who weren’t afraid to cry, who were in touch with their feminine side. Quinn: No, not when they’re being chased by pirates, they like them mean and armed.   Pozdr.     
    • Z Wami Panie rozmowa jak ze starym, siwym, dawidowym handlarzem.  Ani człowiek po tej dyspucie mądrzejszy  ani głupszy. Ani w pełni zadowolony, ani zdradziecko oszukany. Rzeknijcie na rany Chrystusa, ile z sakwy mi czerwońców ubędzie?  Za Wasze wątpliwe wstawiennictwo i opiekę.     Wy inflamis i przechrzta. Nie ariański a popi bydlak kresowy. Palownik od księcia Jaremy. Strach blady i kaźn na dusze kozacze. Choć Wy teraz odziani w karmazyny   na dworze magnackim i nahajem chłopstwo  jak ptactwo dzikie, po polach rozganiacie. To ja wiem, żeście nie zawsze tacy byli, pierwszej krwi błękitnej, szlachcic.     A co ja prawie, jeno szlachcic… wojewodzic, Hetman koronny, książę elektor na warszawskich pałacach i sejmowych polach. Buty Wam i czarnego jak kopyta Mefistofila, humoru przaśnego, bicze bisurmańskie z głowy nie wybiły. Ale już skórę z pleców odjęły i zniżać głowę  przed obliczem wezyra galernego, nauczyły.     Gdybym nad grobem nie stał w chwili doczesnej i gardłowej sprawie się nie poświęcił to bym spluwał na Wasz herb i szablę Waszą i z grobu Was nie odradzał. Lecz tylko Wy, czerni grobu się nie boicie. Krzyże święte profanujecie, na klasztory kobiece zajazdy gotujecie, młódki dla zabawy  raptem gnębicie  i gwałt im bezbożny zadajecie. W imię sił nieczystych, którym duszę zaprzedaliście, Wy i cała Wasza sotnia.     Pamiętam jak dziś, bo walczyłem tego, przeklętego dla ojczyzny, majowego dnia, roku pańskiego tysiąc sześćset czterdziestego ósmego na korsuńskim stepie. I niech mnie Bóg pokara jeślim skłamię teraz i piorun mnie jasny zabije, bo przeto dokładnie widziałem jak padacie z konia, trafiony tatarska strzałą i sfora do Was doskoczyła jak diabelska, wściekła fala.  Cięły Was i kozackie karabele i osmańskie ordynki Tatarów. Widziałem, Panie Bracie jak trup z Was jeno ostał na ich drzewcach i ostrzach. Jak mi Bóg miły, umarliście a teraz żyjecie!     Wy diabły stepowe,  na pokutę wieczną skazane. Wy, nieumarli obrońcy, świętego stepu. Kruki i sokoły, Waszymi sługami i oczami. Diabliki, na rumakach z huraganu,  Waszymi kompaniami. A śmierć Wam hetmanem i batiuszką. Carem i hosporadem. Klątwą Waszą po wieki. Nie chcecie przeto nic ode mnie. Ani złota ani srebra  ani honorów i wstawiennictw. Chcecie jedynie bym ten pergamin przeklęty, własną krwią podpisał i przeklął swą duszę. Mi już nie dwory ni zamki,  rezydencjami doczesnymi. A castrum doloris, ciche w świątynii. Dajcie sztylet. Sobie na pohybel, pieczęć krwistą pod umową stawiam.     Kary koń już czekał u drzwi. Wspaniały silny i dumny fryz.  Samej pani małodobrej, wierny ogier. Gość mój wsiadł na niego z miną straczeńczą Zabrał go prosto do piekielnych podziemi.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...