Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

A może by tak od dziś życie zacząć
takie najlepsze by nic złego zdarzyć się nie miało
by mieć już tylko miłe wspomnienia
bez żalu do siebie ani do nikogo...

Czemu czarne widzę w śród barw kolorytu
nie wiem czym radość jest gdy sami Dobrzy ludzie
Wspomnienia jakoś inne nie moje
a w lustrze obce rysy.
Twarzy dotykam Twojej
nieobecna
MAM przeżyć dobrze kolejny dzień
Przeżywam.........

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Teza - tak ;) ( cześć ).Mrożek pisał " Jutro to dziś - tyle, że.... jutro ". Puenta ?? ( mógłbym napisać ...) , aaale napiszę... hm... przeżywam bo muszę ?? - pozdro ;)
PS MAM dziwne . Można mam po " nieobecna" , można inwersję po "dzień" , aaalee to nie moje ;)
Z ( Z to oczywiście Zorro ;) )

  • 2 miesiące temu...
Opublikowano

A może by tak od dziś życie zacząć
takie najlepsze by nic złego miało
się nie zdarzyć

by mieć zawsze tylko miłe wspomnienia
bez żalu do siebie ani do nikogo ....... wielokropki są w poezji nieskuteczne!
a czarno widzę

wśród barw koloru nie wiem czym jest radość ........ barw kolorytu - niedobre!..... barw koloru też niedobre, ale metrum ustala
gdy samych Dobrych ludzi Wspomnienia
inne nie moje

a w lustrze obce rysy. Twarzy Twojej
dotykam nieobecna MAM z nią przeżyć
dobrze kolejny dzień

takie wyobrażenie twojego tekstu :)

Opublikowano

a w lustrze obce rysy. Twarzy Twojej
dotykam nieobecna MAM z nią przeżyć
dobrze kolejny dzień

tutaj jeszcze dokonałbym w mojej propozycji zmiany zapisu rozdzielając "twojej - twarzy" i odwracając szyk:
"w lustrze obce rysy. Dotykam Twojej
Twarzy nieobecnej a MAM z nią dobrze
przeżyć kolejny dzień"

Opublikowano

"Twarzy nieobecnej a MAM z nią dobrze" - ten też nie najlepiej, przyznaję, trzeba by coś znaleźć, aby brzmiał składniowo poprawnie, czyli np. Twarz nieobecna, a z nią MAM przeżyć!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Maciej Szwengielski Tak, proszę Pana, ale nie. Może niezbyt jasno się wyraziłem, ale jaśniej nie potrafię ;) Dygresyjnie tylko nadpiszę, że nieprawdą jest, że gdyby nie istniały zasada antropiczna i stała Plancka, to nie byłoby Wszechświata. Byłby. Jeszcze 200 lat temu tych opisów nie było, ale świat miał się dobrze.  A teraz clou. Otóż pisze Pan "Człowiek /.../ musi znaleźć odpowiedź na dręczące jego pytanie: po co istnieje". Nie, niczego nie musi. Do życia powołują nas rodzice, poprzez akt miłości. Po co? A bo pragną mieć potomstwo. Piszę z autopsji. Jakie pytania dręczą bobaska? Przede wszystkim gdzie jest cycuszek. Czyli owo pytanie "po co żyje", pojawić się może o wiele później. Może, ale nie musi. Dla mnie np. pytanie "po co" jest sztuczne i pozbawione sensu. Tak samo jak problem liczby diabłów na główce szpilki. Oczywiście zastanawiać się można nad tym "po co żyć", ale, no właśnie, po co? No chyba, że komuś to sprawia przyjemność. I kończąc, zapewniam Pana, że w naszej cywilizacji są miliony problemów, których rozwiązanie dałoby ludzkości o wiele więcej korzyści, niż odpowiedź na Pańskie pytanie "po co żyć?".  
    • Patrzę w górę   nic         niebo                  chmury                               słońce? nuda   nuda   nuda   Te chmury płyną? żyją swoim życiem   chcę być chmurą                               płynąć                                          i krążyć w niebycie
    • @Waldemar_Talar_Talar - zastanawiasz się, jaki wachlarz uczuć i emocji składa się na miłość. I co jest potrzebne, żeby wyhodować taką, która nie będzie płytka i nie pozostanie tylko słowem; która nie będzie nazbyt dosłowna i nudna. Taką, która będzie niosła ze sobą głębię i tajemnicę.
    • Róże są cudne i wspaniałe na każdą okazję i tą poetycką i tą w relacjach. Super wiersz! Pozdrawiam 
    • Wdziękiem okryty marmurowy posąg Twardymi rękami otula swe barki Wśród sosen wysokich i dróg betonowych Tak ufnie zagląda głęboko w me oczy. Otoczony lasem, ze świeżych liści Młodnikiem co wzrasta, nie wiedząc, na dawnym wysypisku, jakby oszukany. Orkiestrą ptaków od świtu do zmierzchu Dzięciołem, co skończyć nie może posiłku. Zacienione miejsce warunki spełniło Bluszcz obrósł stopy posągu podstawy Paprocie i mchy walca tańczą zielonego. Wilgotne podłoże zapach roztacza Ziemistej głębi wspomnienia przywraca. Dziś tak obfity obraz malowany Choć dzieje swoje gdzies w głębi zapisane, Przynosi ulgę i szczęście niesłychane. - Kapirinia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...