Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Burmistrz Miasta Działdowo oraz Miejska Biblioteka Publiczna w Działdowie ogłaszają

I Ogólnopolski Konkurs Poezji o Miecz Świętej Katarzyny Aleksandryjskiej.

Regulamin konkursu

1. Celem konkursu jest promowanie polskiej poezji, odkrywanie utalentowanych twórców liryki oraz pozyskiwanie i upowszechnianie wartościowych utworów literackich.
2. „I Ogólnopolski Konkurs Poezji o Miecz Świętej Katarzyny Aleksandryjskiej” ma charakter otwarty. Mogą w nim wziąć udział osoby, mieszkające tak w Polsce, jak i poza jej granicami, warunkiem uczestnictwa jest ukończenie 18 roku życia.
3. W konkursie mogą wziąć udział osoby zrzeszone lub nie zrzeszone w związkach twórczych. Warunkiem uczestnictwa jest nadesłanie trzech tekstów literackich, w tym dwóch o dowolnej tematyce i jednego o tematyce związanej z Działdowem (każdy utwór należy nadesłać w czterech egzemplarzach maszynopisu lub wydruku komputerowego).
4. Ponadto należy dołączyć trzy oświadczenia:
- o własnym autorstwie nadesłanego utworu
- o tym, że utwór nie był wcześniej nigdzie publikowany ani nagradzany (dotyczy również Internetu ).
- o wyrażeniu zgody na jego ewentualną publikację w tomiku pokonkursowym.
5. Każdy uczestnik konkursu dołącza płytę CD lub DVD z zapisem swoich tekstów. Brak wymienionej płyty powoduje automatyczną dyskwalifikację uczestnika.
6. Obowiązuje zasada: jeden autor - jeden zestaw wierszy. Nie dopuszcza się składania prac zbiorowych, ani nadsyłania przez jednego autora kilku zestawów prac na konkurs. Wiersze muszą być opatrzone godłem - pseudonimem, nie znakiem graficznym.
7. Utwory opatrzone pełnymi danymi zamiast godłem, nie zostaną dopuszczone do udziału
w konkursie. To samo godło powinno występować na dołączonej małej i zaklejonej kopercie, zawierającej dane autora takie jak: imię, nazwisko i dokładny adres autora, numer telefonu
i adres e-mail. Można dołączyć również kilka słów o sobie.
8. Prace należy przesyłać na adres: Miejska Biblioteka Publiczna w Działdowie ul. Wolności 64A 13-200 Działdowo. Termin nadsyłania prac rozpoczyna się z dniem 01 sierpnia 2015 roku i upływa z dniem 30 września 2015 roku (liczy się data stempla pocztowego).
9. Osoby przystępujące do konkursu wyrażają zgodę na publikowanie
i przetwarzanie swoich danych osobowych na potrzeby związane z przebiegiem i promocją konkursu, w myśl ustawy z dnia 29.08.1997 r. o ochronie danych osobowych Dz. U. nr.133/97 poz. 883. Organizator zastrzega sobie również prawo do sporządzenia dokumentacji fotograficznej i filmowej w celach promocyjnych.
10. Prace konkursowe oceni Jury powołane przez organizatorów. Laureaci konkursu otrzymają nagrody finansowe oraz rzeczowe. Jury decyduje o podziale nagród.
11. Utwory nagrodzone zostaną opublikowane w pokonkursowym zbiorze poezji, ponadto utwory nienagrodzone, jednak takie, które jury uzna za szczególnie interesujące, zostaną również opublikowane w pokonkursowym zbiorze poezji.
12. Organizatorzy przewidują druk prac nagrodzonych i szczególnie interesujących
w oddzielnej publikacji oraz tradycyjnych mediach i on line, bez oddzielnej zgody autorów
i bez honorarium.
13. Nagrody należy odbierać osobiście, w przeciwnym wypadku przechodzą do puli nagród przyszłorocznej edycji konkursu. Organizator nie przewiduje przesyłania twórcom nagród ani publikacji pokonkursowej, jednak zawsze można będzie odebrać je osobiście, w terminie nie przekraczającym 31 grudnia 2015 roku.
14. Laureaci konkursu oraz autorzy szczególnie interesujących wierszy zostaną poinformowani e-mailem lub listownie o znalezieniu się w grupie osób wyróżnionych, jednak ostateczny zwycięzca konkursu zostanie ogłoszony dopiero w sobotę 24 października
o godzinie 17:00, w trakcie uroczystej Gali Poezji w Miejskiej Bibliotece Publicznej
w Działdowie.
15. Organizator nie zwraca kosztów podróży laureatom konkursu.
16. Dodatkowo po konkursie wyniki zostaną opublikowane na stronie Miejskiej Biblioteki Publicznej w Działdowie – www.mbpdzialdowo.pl, oraz na stronie www.dzialdowo.pl.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Charismafilos masz rację:) nauki nie idą w las:)
    • @bazyl_prost   dobrze, że nie międzygatunkowa ;) 
    • Cieszyli się wszyscy. Tylko nie Ty. I ja też z perspektywy osi czasu i dni, jakie bezpowrotnie minęły  i tych nielicznych jakie mi pozostały, miałem nadzieję trafić gdzie indziej. Mnie nie poczęto. Nie narodziłem się. Ja powstałem. Wbrew bogom i naturze. Ewoluowałem we wnętrzu  dorosłego, kobiecego grzechu, który mógł wydać jedynie martwy lub skalany owoc. Nie zyskałem świadomości. Miałem ją od najdawniejszych eonów. Od kiedy mogłem pojąć błąd. Wierzgałem we wnętrzu przeklętego łona. Biłem wnętrzności i zatruwałem krew. I szargały moje myśli, zachwyty, gratulacje i oklaski  tych których miłość i dobroć zaślepiła. Nie dostrzegli wężowych oczu  i nie poczuli tej nienawiści, którą mną pogardzała.     Lepiej byłoby mi gdzie indziej. Pomyślałem i wyszedłem w środku dnia, przez stare, drewniane drzwi  pozbawione nawet wizjera. Byłaś zbyt pijana  od zabarwionej cytryną wódki a może ze szczęścia, że skończył się limit klątw. Lepiej byłoby gdybyś urodził się martwy. Tyle zdołałaś wybełkotać  zanim zmorzył Cię pijacki sen  i spadłaś na odrapaną wykładzinę  rozbijając sobie głowę.     Zawsze krążyłem po ścieżkach śmierci. Nie żyłem nigdy, choć dnia jednego. Jak często śnią mi się Ci,  którzy czekali na mnie kiedyś. Teraz też czekają. Błagają bym się nie wahał. Obiecali że będą dziś obok mnie. Las wydaje się nieprzebytym borem. Ale i tak każda ścieżka  prowadzi do krainy śmierci. Nie pytam, za co? Dlaczego?     Pytałbym gdybym choć jeden dzień żył. Martwi nie mówią. Mają usta zaszyte, zakrzepniętą krwią. Nie płaczą. Bo niczego nie porzucają. Te wszystkie dusze stoją w zupełnej, posągowej ciszy przy moim ostatnim trakcie. Jest i rodzina ze snu. W martwym śnie pogrążona. Koszmarze,  którego nie dane im było doczekać. Tak będzie lepiej. Sprawiedliwie dla wszystkich. Są tylko duchy i wspomnienia. Nie żegnam się z ludźmi. Nie znali mnie. Dusze po kolei podchodzą do mojego ciała. Jedni poklepują mnie  inni krótko tulą. Wreszcie odchodzą przez bramę  najdalej na wschód położoną  do krainy wiecznego cienia. A ja dyndam sobie, pogrążony w funeralnej ciszy.          
    • Lubię Annę w tym czułym, zmysłowym, ale też pełnym napięcia i surowości klimacie.  Wiersz ma to coś co wchodzi mocno pod skórę. Przypominają mi się moje dialogi z Piotrem, dlatego mam sentyment do tego rodzaju pisania.  Gęsto tutaj od emocji i ja to doskonałe wyczuwam. Ładny wiersz. Pozdrawiam.   P.S Mgielko, te chwile/po chwili zbyt blisko. Zamień na jakieś momenty, czy coś;) 
    • Kupiła dwie książki : o oceanach i zaginionych gatunkach. Czytała o szkodliwości…   W księgarni włożyła książki do plastikowej torebki.         Jest Eko… ?!  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...