Polskie Wspomnienia

[halcia]

O Mateńko z mego snu
przyjechałam znowu Tu
Gdzie mi śpiewa dobry wiatr
Pełen wspomnień z dawnych lat
O Mateczko każdy dzień
Przypomina serce me
Kiedy pośród pól zielonych
Śpiewał mi Bądź Pochwalony
krzaku polny złota roso
Ludzie co swe żytko koszą
A tu dzisiaj era maszyn
Życie zmienia prawa nasze
Lecz niech serca wzmocni wiara
Bóg jak kiedyś dziś się stara
Bronić ludzi od kalectwa
I zostawia wciąż świadectwa
Które poprzez wszystkie lata
Drogowskazem są dla świata

[szarak_42]

Halcia, Ty nic a nic się nie rozwijasz, nadal piszesz naiwne rymowanki. To nie jest poezja, przykro mi.
Rozumiem, wybrałaś sobie temat - wiara.
Ale naprawdę nie trzeba realizować go "po częstochowsku"!
Zaletą jest rytm, troszkę zmienny, ale trzymasz.
Wadą tragiczne rymy.
W tego typu utworze wprowadziłabym interpunkcję.
Pozdrawiam i - bez urazy!

[Mieczysław_Borys]

Halciu, rozumiem że byłaś lub jesteś w miejscu rodzinnym i opisałaś tęsknotę do tego miejsca.
A ja jestem Twoim ziomkiem, a zatem nie omieszkam, by do Twego wiersza dodać jeszcze i mój wiersz:


Podlasie oczyma i sercem poety

https://picasaweb.google.com/103276734392610294633/DropBox?authkey=Gv1sRgCP_OxOzYhvL2mQE#slideshow/5716157826766602562

https://photos.google.com/

Podlasie, to moja kraina
Z pochodzenia, dzieciństwa i ...spoczynku.
Ziemia rodowodna tylko jedyna
Piękna w Przyrodzie i dobra w uczynku.

Podlasie, to kraina mlekiem płynąca.
Modlitewnych ptaków od świtu do późnego wieczora.
Pięknych wschodów i zachodów słońca,
Gwieździstych nocy, księżyców srebrzystych, nietoperzy sfora.

Podlasie, to kraina rzek zakolami płynące,
Łąk mleczem, jaskierem ukwieconych.
Po niej dusze poetów chodzące -
Co ujmują tysiące słów zezłoconych.

Podlasie, to kraina wysoczyzn garbatych
Po których wiatry zbożami falują.
Ziem płaskich w zezłoconych pszenicach obszarem bogatych,
Co tu i ówdzie się znajdują.

Podlasie, to kraina Zielonych Płuc,
Lasów i puszcz obszarów szerokich.
Po co Polakom po świecie się tłuc,
Kiedy tutaj tyle piękności wszelakich.

Podlasie, to kraina bocianów mnogości
Na słupach elektrycznych i wiejskich stodołach.
Chmary jaskółek pod błękitnym niebem we wspólnej jedności.
Na ziemi pełno zwierząt w leśnych ostojach.

Podlasie, to Ziemia Ludzi życzliwych
I gościnnych tak, jak gość w dom - Bóg w dom.
Ludzi pięknych zdrowych i szczęśliwych,
Których poeci ujmują w wierszy swój tom.

Pisałem, dnia 22-11-2012 roku. Podlasie

Pozdrawiam Cię z drugiej strony Białegostoku. Mieciuchna

[halcia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Urazy nie ma ale powiem Ci,ze te "naiwne rymowanki ubrane w czestochowskie rymy" jak to mowisz-zadziwiaja ludzi i maja przeslanie ,ktorego Ty niestety nie rozumiesz.Pozdrawiam.

[halcia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Serdeczny Przyjacielu i Ziomalu- pozdrawiam serdecznie- juz po powrocie z Polski.Szczesliwa, ze spedzilam miesiac miodowy z Ojczyzna -dziekuje za wiersz.

[szarak_42]

Przesłanie rozumiem, nie akceptuję formy.
I bez urazy.
Każda twórczość znajdzie odbiorców, disco polo też.

[Mieczysław_Borys]

Halci - spędziłaś miesiąc miodowy z Ojczyzną, oczywiście podczas pobytu. Pięknie ujęte.
Bądź zdrowa na obczyźnie. Ale tęsknij zawsze do starego kraju. Pozdrawiam z Polski z rodzinnego Podlasia.