Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Okoliczności

guzik
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

guzik

guzik

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano
synapsy grają na nerwach

Kiedy brakuje już miejsca na dym
w płucach a ząb zapomina boleć
oddaję się wydawaniu marzeń za
kupon na środową kumulację.
Z zapłodnionych myśli jak z ziaren
kiełkują okoliczności życia.

W tunelu zastygłe głosy-odrzuty
przeszczepianych słów wydartych
w nieswoim imieniu.Ślepy kret
w lśniącym futrze przeciska się
do korzeni.Czuje się bezpieczny
jak mężczyzna przy zlewozmywaku.
Przełyka głosy żeby usłyszeć lub
tylko zapytać je o niebo.
To ono jest ślepe.
teraa

teraa

Opublikowano
Opublikowano

świetne...bardzo mi sie podoba

moze to lotto zbyt trywialne... ale tak tylko gdybam

tera


Prosimy o uzasadnianie wyrażanych opinii. Komentarz narusza regulamin oraz zasady serwisu.

Moderator

guzik

guzik

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano
Prosimy wyłącznie o komentowanie wierszy i uzasadnianie wyrażanych opinii. Komentarz usnięto ze względu na złamanie regulaminu lub zasady serwisu.

Moderator
Włodzimierz_Janusiewicz

Włodzimierz_Janusiewicz

Opublikowano
Opublikowano

"kiedy brakuje..." - czy podmiot liryczny ma w płucach dym z THC, że przestają go boleć zęby? Czy też dawka nikotyny jest tak mocna (słyszałem od koleżanek - palaczek). Dalej jest jasne wszystko.
potem: "W tunelu..."
ten opis kreta bardzo trafia mi do gustu. Tunel... jeśli p.l. jest w bloku to mogła by to być kanalizacja. A słowa docierają z łazienek położonych w pionie.
"Czuje się bezpieczny
jak mężczyzna przy zlewozmywaku"
to dobre! To o mnie.
Ostatnie trzy wersy bardzo efektowne - polecam. Tylko to "lub" jest nieładnym ze względu na położenie ale "lub tylko ... je..." też by troszeczkę zgrzytnęło.
No i pozostaje jeszcze jedna sprawa - powiązanie obydwu strof. Może powinna zostać tylko ostatnia?

guzik

guzik

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

do Moderatora
ło matko panie moderator
czy podziękowanie za komentarz i zajrzenie jest naruszeniem regulaminu?
ostatnich czytających zniechęcacie do zostawiania śladu po swojej obecności

panie Włodzimierzu
proszę przypomnieć sobie okres głębokiego stresu,papieros za papierosem
takiego że żęby przestają boleć.... miał pan tak kiedyś? to po prostu obserwacja

tunel tutaj to po prostu wędrówka po zakątkach własnego Ja
głosy i słowa porzucone połyka żeby usłyszeć
"lub " pokazuje jego niepewność lub tylko zapytać o niebo

dziękuję za zajrzenie i pozdrawiam (jeśli nie wytną pozdrowień)
bardzo serdecznie


Prosimy o komentowanie wierszy i uzasadnianie wyrażanych opinii. Komentarz narusza regulamin oraz zasady serwisu.

Moderator

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • iwonaroma
      Fasady

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      Druga kawa byłaby błędem... Dobrze, gdy można zakończyć fasadowe relacje, choć czasem (praca, rodzina) wcale to takie łatwe nie jest i trzeba pić drugą, trzecią, czwartą kawę...  aż drugą strona też będzie mieć dość. Wiersz pierwsza klasa

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • iwonaroma
      Uniemyśl mnie

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      Jakie to fajne 'uniemyśl'... Inaczej niż zapomnij :) Być w jasnym miejscu bez siebie to chyba naprawdę być.  Zdrówka:)
    • iwonaroma
      forma i treść w quasi satyrze

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Berenika97 w takim razie pozdrawiam z błyskiem :) Oj tak, dobrze że dusza nie zna miary  Dzięki :)    
    • iwonaroma
      przerobić gówno w złoto

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      @Leszczym :)))    
    • Proszalny
      Pan Marcepan

      Przez Proszalny · Opublikowano

      Pan Marcepan napalił w piecu dymem z papierosa i siedział przy otwartych drzwiczkach, patrząc, jak sine smugi wciągane są w głąb komina. Zakaszlał i otarł pot z czoła, od kilku dni trawiła go gorączka. Chłód wieczorów potęgowały noce spędzane w pustym domu. Jesienny wiatr mruczał do snu; jego głos, dobiegający przez nieszczelne okna, był skargą pisaną na zmarnowane życie. Pan Marcepan nadal nie potrafił, a może nie chciał, odczytać sensu ukrytego w głosie wiatru. W zamian, każdego wieczoru szedł do kuchni i smarował chleb musztardą. Jeszcze chwilę siedział, nasłuchując ciszy własnych myśli, a gdy ogarek świecy gasł, gasła też cisza.   Lubił obserwować poranki oczami Amiko. Gdy wyobrażał sobie, jak ona je widzi, czuł, że tworzy się w nim coś nowego i niepowtarzalnego. Jego dni były powolnym umieraniem, tak było od dawna. Każdej jesieni, gdy poranne mgły otulały niepokojem, czuł, jak fragment serca zamienia się w ugór, który już nie rozkwitnie kolejną wiosną. Amiko była inna, przynajmniej lubił tak o niej myśleć. Gdy patrzył na świat oczami Amiko, każda najmniejsza czynność urastała do wielkiej radości. Obieranie ziemniaków, zbieranie grzybów w lesie, każdy krok, każdy przedmiot wyrywał z nicości. Jak wielkim darem było widzenie świata jej oczami. Zdał sobie sprawę, że dar ten nadaje mu kształt - cienie ożywały. Dopóki pamiętał o fascynacji, czuł, jak pojawia się w nim Amiko. Ona mówiła, że to prawdziwy cud - wyłonić się z niebytu.   Pan Marcepan ze zdziwieniem spoglądał na mokre ślady stóp prowadzące z tarasu do wnętrza domu. Nie przypominał sobie, żeby wychodził dzisiaj na deszcz. - Kolejny dowód, że ktoś ze mną mieszka - wymruczał do siebie. Dowodów było ostatnimi czasy dużo więcej. Zakładki w książkach nie otwierały się na właściwej stronie, gramofon sam się uruchamiał. Jakby na potwierdzenie, z piętra domu rozległy się pierwsze takty Blues Legacy w wykonaniu spółki Milt Jackson & John Coltrane. Gdy wchodził trzeszczącymi schodami, po ścianie przebiegł cień kota. Dom, niczym lustrzana igraszka, powielał echo jego kroków w zupełnie innym świecie.    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...