Ja i kruk

[Mieczysław_Borys]

Mało, że natura obdarzyła wolnością,
To jeszcze do tego wiatr go podrywa.
Mając taką łatwą i wolną zdolność
Wzbić się nad las, co nad nim krakaniem się odzywa.

Ty kruku wrodzoną zdolnością w przestrzeni panujesz.
Ja nabytym pechem uziemiony zostałem.
Ty na sośnie wierzchołku gniazdo budujesz.
Ja na ziemi zwykłą bryłą się stałem.

Jaka wielka różnica nas dzieli;
Ty masz skrzydła i dzięki nim wiatr cię wznosi.
Ja mam ziemskiej pokuty niedolę,
Co mi już nad wyraz zbrzydła.
Ależ z pokorą moje ciało i dusza to znosi.

[Marlett]

@Mieczysław_Borys
Zmień tytuł ; Ja i kruk
Nie narzekaj - ptaka unoszą tylko skrzydła,
człowiekowi nie są one potrzebne ponieważ uniesie go umysł.

[Monika_Myszka]

pięknie powiedziane...
i gdzie tylko zechcesz w mig!

[Mieczysław_Borys]

@Marlett - tytuł zmieniłem. Dziękuję za zwrócenie na to uwagi. Mądre.
"Nie narzekaj - ptaka unoszą tylko skrzydła,
człowiekowi nie są one potrzebne ponieważ uniesie go umysł."
Święta prawda. Tylko dodam, że i unosi człowieka natchnienie, czyli na jedno wychodzi, że umysł.

Pozdrawia Mietko.

[Mieczysław_Borys]

@Monika_Myszka - dziękuję za czytanie i miły wpis. Pozdrawia Mietko.

[Marlett]

@stanisław_prawecki

bądź lotny
jako ten ptak
;))))))))

[Mieczysław_Borys]

Dziękuję Marlett i Staszkowi. Pozdrawiam.