konstelacje o smaku rozdartego nieba

[Kraft_]

jednych stać jedynie na telefon
drudzy nie potrafią nawet zadbać

o porządki w szafie wcale nie jest łatwo
kawa papieros i twoja miniatura
codzienność która nie pozwala

czasami być jak dębowe krzesło
masywne mocne nie do zniszczenia
a chciałoby się usiąść w piżamie na przeciwko
gdzie twoja twarz uśmiecha nad cumulusami

o dotyk dalej czerwone wino
i kiedyś nad morzem
zachody czy wschody to wszystko jedno
w myśl lata ułożone stopy
za dłonie usta wiecznym niedosytem

nie bałaś się wtedy niczego
pod warstwami ciebie byłem ja
i tylko krew buzowała bardziej
niż kołysanka pełna niecierpliwych spojrzeń
śpiewana specjalnie dla twoich oczu

a teraz
pojedynczość chora na kalectwo
tak bardzo chciałbym się przydać
za sześćdziesiąt dziewięć groszy
na minutę zadzwoń
...
serca nadal nie są rozliczone

[Alicja_Wysocka]

Tak ładnie tęsknisz wierszem...
Ostatnia zwrotka, cudna.

:)

[Kraft_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z serducha dziękuję Alicjo... serdeczne pozdro...:)))

Kraft

[Krzysztof_-]

Mnie to znudziło, nie wiem jak innych..

[Natalia__Rainbow]

@Krzysztof_-

innych porwało, wzruszyło, zatrzymało na dłużej przy sobie..