bez tytułu

[White Agness]

gdy obeschły łzy jest już lepiej
choć pozostanie na zawsze pamięć i ból
nadzieje przeradzają się w nicość
plany i pragnienia ustępują miejsca pustce
mam dość
nienawidzę
już nie chcę walić głową w mur
chociaż nadal kocham i już nie potrafię inaczej
jesteś Tym jedynym
do końca i zawsze
cierpienie przeszywa serca ściska za oczy
byłeś wszystkim co miałam czego potrzebowałam
byłeś powodem by żyć
nic innego się nie liczyło
dzięki Tobie potrafiłam patrzeć i widzieć
byłeś jednym na 6 miliardów.....

zawsze po deszczu wyjdzie słońce
ogrzeje strudzone dłonie osuszy łzy na policzkach
już za Tobą nie pobiegnę jak kiedyś
nie zatopię się w bezpieczeństwie ramion

dzięki uporze dumie i sile
wszystko odrzucam i zamieniam w proch
teraz to tylko wspomnienia
których tak naprawdę nie było i nie miało być.....

(sprzed 2 lat)

[Agnes]

Pani Agnes:)
to że wiersz jest sprzed dwóch lat niczego ani nikogo nieusprawiedliwia. Bo to wierszem niestety nie jest, są tu emocje, uczucia, wyznania przelane na papier. Nie ma jednak metafor, ciekawego słownictwa, a nawet odpowiedniego podziału na trofy... Proponuję więc nie zasłaniać się czasem i pokazac nam coś współczesnego, popracować też nad tym co było, może dałby się jakoś to zmienić, z perspektywy czasu jest to znacznie łatwiej uczynić. Takich tekstów możnaby przeczytać tu dziennie przynajmniej 10. A po co być powtarzalnym , chyba nie o to chodzi, prawda?

czekam na coś nowego:)
Agnes

[White Agness]

z całym szacunkiem do mojej Poprzedniczki..

1. nie "Pani"
2. nie Agnes, a Agness
3. nie nazywam tego poezją doskonałą, nie nazywam tego poezją, ja nie nazywam tego wogóle, ja to przedstawiam i ukazuję
4. dopisek "sprzed 2 lat" nie jest czymś w rodzaju zasłony, nie jest usprawiedliwianiem się, jest natomiast informacją. niekoniecznie zwracaj na nią uwagę, jeśli nie chcesz, nie jest skierowana do wszystkich - dlatego jest w "( )"
5. nie będę niczego zmieniać, pragnę, i Ona pragnie, by wszystko pozostało w stanie pierwotnym tak, jak dostało się to do moich rąk
6. jedna prośba na koniec: staraj się nie porównywać, nie uogólniać, nie generalizować. wnętrze każdego z Nas - chocby według Innych pozbawionego cienia talentu - jest zupełnie inne i różniące uczucia w Nim codzień przebywają długą wędrówkę egzystencji

pozdrawiam