Twoja rywalka

[WiJa]

Moją kochanką
jest moja linijka
(z zamierzchłych,
żeby nie powiedzieć,
ni to szkolnych,
ni młodzieńczych lat).
Tak, to ona mnie
drapie po plecach.

Ona teraz jedna
ze mną jest
na dobre i na złe.
Oprócz, kochanie,
ciebie jednej,
ale ty nie jesteś
z tamtych moich lat.

I jakie to szczęście,
bo pewnie ty też
nie chciała byś
(co by nie mówić,
czego nie widzieć)
dzisiaj mnie znać.

[Waldemar_Talar_Talar]

@WiJa

Witaj - zaciekawiła mnie twa linijka - wiersz o kimś z minionych lat .
Lekko się uśmiecham czytając .
Broń boże z wiersza - z owej linijki .
Chyba się jednak mylę - nie chodzi o kogoś że szkolnych lat .
Ciekawe ...
pozd.

[WiJa]

@Waldemar_Talar_Talar
no tak, z tamtych lat moją kochanką jest tylko moja linijka. ale jeśli nawet ludzie odchodzą, zostaje miłość
co do tego, co jest teraz, to powiem tylko, że raz jest daleko, a raz blisko

mogę nawet ten mój komentarz rozbić na takie wersy, a czy to jest wiersz, to jest dopiero pytanie:

No tak

Z tamtych lat
moją kochanką jest
tylko moja linijka.
Ale jeśli nawet
ludzie odchodzą,
zostaje miłość.
A co do tego,
co jest teraz,
to powiem tylko,
że raz jest daleko,
a raz blisko.

[Alicja_Wysocka]

@WiJa
Tak mi przyszło w związku z Twoim wierszem.

Nawet kiedy Twoja miłość odchodzi (mam na myśli osobę), to w sercu pozostaje
wyryty ślad, coś jakby zagłębienie.
Każde dobre wspomnienie o niej, będzie zawsze idealnie się miało, będzie dopasowane do tego miejsca. Myśl o kimś innym, nie chce się ułożyć.
Nowe uczucie, jeśli przyjdzie, musi sobie poszukać innego dołka, ale zdarza się,
że tamto poprzednie, zajęło całą przestrzeń.


Pozdrawiam :)

[WiJa]

@Alicja_Wysocka
a więc to jest wiersz (a może i to drugie też), cieszę się, że chociaż niektórzy tak uważają. żebym to ja jeszcze wiedział, czym jest poezja