Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Marzenia prysły jak bańka mydlana - fatalne zrządzenie losu;
Przegrane życie na całe życie - w nim c i e r p i e n i e
W dzień, w nocy i o świcie zwłaszcza, kiedy się budzi.
Wtedy daleko mu do ludzi, skoro cztery ściany są mu za brat,
A fakt jak kat w którym się znajduje.

- Zajmij się czymś, chłopie! Uderz piórem w swój los,
A zobaczysz, że aż posypią się wióry, a Ty obrośniesz w piórka.

II

Kiedy rano wstajesz, nie myśl o melancholii, o traumie w której żyjesz.
Nie bądź frustrata dla siebie samego i dla ścian wokół Ciebie,
Bowiem one Ciebie nie wysłuchają!

A z otworzeniem oczu na nowy dzień - bądź w ekstazie melodii wesołych,
Jak te ptaszki za oknem, które ze świtem radują się z tego, że żyją.
Bierz przykład z dobrego przykładu, a przeżyjesz.

III

Oprzyj się o piękno przyrody, co widzisz za oknem.
Zapomnij o melancholii i traumie, nie bądź frustrata,
Słońce świeci każdemu bez względu na różnicę krwi.
Ptaki śpiewają każdemu, deszcz pada każdemu,
Pogoda i nie pogoda jest każdemu.
Zatem gorzej jesteś tylko w Twoich myślach.

Opublikowano

@Mieczysław_Borys

to zrozumiałe Mietko wyznanie
twoje ujawnia słuszne frustracje
stan rozdrażnienia rodzi uznanie
żeś temu winien lecz gdzie są racje
które potwierdzą żeś ty umyślnie
chciał jako i masz już tyle latek
pewnie odpowiesz mi po namyśle
że to był nagły jednak... wypadek
czas i zdarzenia nieprzewidziane
winę ponoszą a nie ty przecie
następstwa onym spowodowane
dopadły ciebie na podłym świecie
podobnie było gdy żył na Ziemi
Mesjasz czekany od tysiącleci
wieża w Siloam w krainę cieni *
"przeniosła" wielu być może dzieci
nie było winy w tych nieszczęśnikach
czas i przypadek sprawił nieszczęście
więc dobrze czynisz że o pawikach
piszesz namiętnie na swoje szczęście

* Kaznodziei 9:11 + Łukasza 13:4

Opublikowano

@Marlett - w pierwszej wersji, miałem "frustrat", ale przed wstawieniem zmieniłem w tytule wiersza "frustrata".
Tak spodziewałem się czy ktoś kto bardziej rozumie niż ja:
Mianowniki
Dopełniacze
Celowniki
Bierniki
Narzędniki
Miejscowniki
Wołacze
zmieni mi to. Dziękuję bardzo i serdecznie pozdrawiam.

Opublikowano

@makarios_ - dziękuję za współczucie i wsparcie duchowe. Ze mnie jest wszystko w porządku. Lubię pisać o cierpieniu, bowiem cierpię fizycznie faktycznie. Dzięki za czytanie i miłe dla mnie wpisy. Bardzo, a to bardzo serdecznie i miło pozdrawiam.

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar - wielkie dzięki za wsparcie. Ja myślę o rzeczach smutnych i wesołych, jak w życiu. Wiersze też piszę różne: o cierpieniu - to normalne w mojej sytuacji życiowej, o miłości, zwłaszcza do ślubnej, o patriotyzmie, o przyrodzie, i tak zwane wiersze różne. Nic mi nie będzie. Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stukacz podobno miłość ma dodawać skrzydeł, piosneczka super:) 
    • @Leszek Piotr Laskowski  pieknie ujęte Pozdrawiam 
    • @Sylwester_Lasota dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Anastazja1 dzięki serdeczne  
    • Brylantowy dzwoneczek w głosie małej Zuzanny. W białej sukni, czółenkach. Delikatny rys twarzy. Starców lgnięć nie zapraszaj, niech usiądą za wodą. Dwa anioły jej strzegą, koronkowej łzy welon. Dwoje sobie ślubuje. Co w ogrodzie się kryje? Innym dąb i lentyszek króluje, a im wierność do miłości, co wszystko wybacza i nie rani. Dla nich miód i wesele. Losy wyzwań na szali.      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Jacek_Suchowicz, długo się zastanawiałem co odpowiedzieć na Twój komentarz, bo, w sumie, to się z Tobą zgadzam, ale... No właśnie, było jakieś ale, które nie dawało mi spokoju, a którego jakoś nie potrafiłem ubrać w słowa, aż w pewnym momencie odpowiedź przyszła do mnie sama. Pozwolę ją sobie tutaj w całości zacytować:   1 Kierownikowi chóru. Synów Koracha. Psalm. 2 Słuchajcie tego, wszystkiego narody, nakłońcie uszu, wszyscy, co świat zamieszkujecie, 3 wy, niscy pochodzeniem, tak samo jak możni, bogaty na równi z ubogim! 4 Moje usta wypowiedzą mądrość, a rozmyślanie mego serca - roztropność. 5 Nakłonię mego ucha ku przypowieści, przy dźwięku liry wyjaśnię mą zagadkę. 6 Dlaczego miałbym się trwożyć w dniach niedoli, gdy otacza mnie złość podstępnych, 7 którzy ufają swoim dostatkom i chełpią się z ogromu swych bogactw? 8 Nikt bowiem siebie samego nie może wykupić ani nie uiści Bogu ceny swego wykupu 9 - jego życie jest zbyt kosztowne i nie zdarzy się to nigdy - 10 by móc żyć na wieki i nie doznać zagłady. 11 [Każdy] bowiem widzi: mędrcy umierają, tak jednakowo ginie głupi i prostak, zostawiając obcym swoje bogactwa. 12 Groby są ich domami na wieki, ich mieszkaniem na wszystkie pokolenia, choć imionami swymi nazywali ziemie. 13 Bo człowiek nie będzie trwał w dostatku, przyrównany jest do bydląt, które giną. 14 Taka jest droga tych, co ufność pokładają w sobie, i [taka] przyszłość miłośników własnej mowy. 15 Do Szeolu są gnani jak owce, pasie ich śmierć, zejdą prosto do grobu, serca prawych zapanują nad nimi, rano zniknie ich postać, Szeol ich mieszkaniem. 16 Lecz Bóg wyzwoli moją duszę z mocy Szeolu, bo mię zabierze. 17 Nie obawiaj się, jeśli ktoś się wzbogaci, jeżeli wzrośnie zamożność jego domu: 18 bo kiedy umrze, nic z sobą nie weźmie, a jego zamożność nie pójdzie za nim. 19 I chociaż w życiu sobie pochlebia: «Będą cię sławić, że dobrześ się urządził», 20 musi iść do pokolenia swych przodków, do tych, co na wieki nie zobaczą światła. 21 Człowiek, co w dostatku żyje, ale się nie zastanawia, przyrównany jest do bydląt, które giną.   To jest PSALM 49 z Księgi Psalmów, zacytowany z Biblii Tysiąclecia.     Pozdrawiam  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...