złudzenie

[Archie_J]

obmyj mnie
w namiętności fali,
w części siebie,
we krwi i wodzie.

kołysz mnie
na zmianę nastroju,
na dzień dobry i w noc,
na lekki powiew życia.

nie kalecz duszy
zaprzedanej diabłu,
co jęczy ukradkiem,
niech zazna chorej nadziei.

[Witold Marek]

Prośba o ukojenie w złudzie, we wrażeniach, o "chorą nadzieję", mimo iż już "zaprzedana"... Prośba całkiem udana, prosta, nieefekciarska i kontrapostująca skardze właściwie: chyba drugiemu dnu tekstu. Nie "carpe diem", ale ciemniejsza i subtelniejsza przez to prośba... skazańca prawie, a może raczej tylko - skrzywdzonego, zawiedzionego, który prosi o taki szczególny parawan z subiektywizmów.

Nie wywinął Pan tu żadnego fikołka metaforycznego - i to jest dla mnie w tym kontekscie lirycznym dużym plusem.

Pozdrawaim.

[Bartosz_Cybula]

Nie zachwycił mnie Pana wiersz. Takie sobie medium

[Archie_J]

Panie Witldzie Marku, jak zawsze mądre słowa,dziękuję. Za "medium" również podziękowania, bo chyba tak to miało zabrzmieć. A co do oyey to radzę przeczytać kilka razy i wtedy może coś zaświta.
Jeszcze raz wielkie dzięki.
pozdr
Ariel

[Luthien_Alcarin]

nie przekombinowena, liryczne... to jrest dużym plusem-przykład ze lekkość i nostalgie mozna umieścic miedzy wersami, bez wymyślnych metafor-podoba sie

Pozdrawiam
Agata

[Amras_Elensar]

Wiersz przyjemny.. aczkolwiek wydaje mi sie, ze poprzedni był lepszy. Mimo to jest juz wyrobiony pewien poziom.

[Archie_J]

Dziękuję Agato za plusa i mam nadzieję, że to nie ostatni. Jak mówi przysłowie "Ziarnko do ziarnka, a zbierze się miarka".
Podziękowania dla Amrasa Elensara za "wyroboiny poziom".
pozdr
Ariel