Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

W złotą jesień podlaską ...co mi w duszy gra i w sercu dzwoni... 13/50

Mieczysław_Borys
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Mieczysław_Borys

Mieczysław_Borys

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

W przeddzień kalendarzowej jesieni


Bluszcz brązowieje na oczach,
Ptaszki poćwierkują, które nie odfruną.
A tu nagle nad skrajem lasu,
Łukiem przeleciał zabłąkany jerzyk,
Co mu świat runął i już nie odnajdzie domu swego?

Chmury poczerwieniałe od zachodu słońca,
Raptem ściemniały, kiedy słońce połknęła puszcza.
Drzewa, choć bezruchu stoją, ale żyją bez końca,
Tymczasem słuchają głosu wieszcza,
Gdy wiatr ucichł idący od pola.

W domu przytulnie, już zaczęli grzać,
Kiedy zadrzemałem - przyśniło mi się,
Że na drzewach była szadź
I tak za wiosną mi się zatęskniło,
Dziwiąc się jak to mogło się stać?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Posem
      86#

      Przez Posem · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję Panu. Ja też, ale może do nas nie dotrze. Pozdrawiam. 
    • Charismafilos
      Zepsute

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Aks dość ciekawa analiza rozpadu/rozkładu, prokrastynacja czy bezsilność? Rytmicznie i rymicznie można by powalczyć jeszcze ;) ale główny przekaz klarowny :)
    • andrew
      to dzieję się naprawdę

      Przez andrew · Opublikowano

      @MIROSŁAW C. ...życie... i my Pozdrawiam 
    • Achilles_Rasti
      Rozbita szklanka

      Przez Achilles_Rasti · Opublikowano

      po wszystkim   rozbita szklanka   talerz w kawałkach   nie wiadomo czy spadł przypadkiem   czy od dotyku który obudził ciało   stół pusty   tylko my   chcący tego samego   nie wracać   pamiętać   opuszki palców wiedzą   usta też  
    • jjzielezinski
      1944.08.01 – 17:00 – Godzina W

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @viola arvensis Violu, cały czas bardzo się staram (i zdaję sobię sprawę z moich niedociągnięć...). Czasami jednak odkładam pisanie wierszy na jakiś czas kiedy nie mam weny (lub jestem chory) i wtedy przez jakiś czas nie ma mnie na forum poezja.org lub na twojewiersze.pl ALE TO NIE ZNAK że zaprzestałem kompletnie. Piszę dalej, albo częściej - szukam natchnienia: czytam książki, idę na spacer, posłucham muzyki, pogram na instrumencie (wyłącznie hobbystycznie), pogram w grę i... Czasem wpada mi jakiś rytm do głowy, ale np. tylko jakaś tam środkowa zwrotka... Wtedy (dopóki nie dopnę z początkiem i końcem wiersza) chowam to do takiej szuflady=poczekalni i modlę się do Ducha Świętego o pomysł do głowy. Czasem mam go od razu na drugi dzień, a czasem muszę poczekać nieco dłużej - ale na bank wcześniej czy później przychodzi. :) Nie inaczej było z tym wierszem. Acha, no i oczywiście wersji finalnych jest jak zwykle parę lub kilka. Bywa i tak, że wiersz w ogóle nie publikuję, bo coś mnie w oczy w nim gryzie. ;) Violu, ja z kolei BARDZO, ale to BARDZO doceniam Twoją poezję (m.in te dwa tomiki Twoich wierszy, które mam od Ciebie z przepięknymi dedykacjami) i Twoje miłe słowa. Czekam z niecierpliwością na Twój trzeci tomik wierszy. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...