piękno

[Penelope_Coal]

dokładnie odmierzam
ile mogę z siebie dać
stąd dotąd
ile hektolitrów uczuć
wezbranych w kilogramach lat
wylać do ścieków

ile mililitrów uśmiechu pozostawić
spojrzenia tylko trzy czwarte

gdy ustalę całą recepturę ciała
przeleję to wszystko
w skali jeden do jednego
na drzewa i kwiaty
które będą

na razie chowam pod sukienką
i lukrowaną szminką
dla męża

cały ten przypalany regularnie
wypiek
z nikim się nim dzielić nie zamierzam

[Waldemar_Talar_Talar]

@Penelope_Coal

Witam - tez bym się nie podzielił...
Ciekawy ten wiersz - aż dziw że nikt tu jeszcze nie zajrzał - szkoda...
pozd.

[teresa943]

@Penelope_Coal
Witaj Penelope.

Czytałam ten wiersz wielokrotnie i ... pierwsze trzy strofki odbieram jako czysto teoretyczne (wyrachowane) obliczanie atutów i wyznaczanie granic wyjścia "ku" ...

dalej jak dla mnie jest zbyt dosłowne chowam pod sukienką i lukrowaną szminką dla męża a lukrowaną brzmi fałszem, udawaniem, przykrywką czegoś, co inaczej wygląda.

Jeśli taki był zamiar wiersza, to świetnie Ci się udało. Jeśli inny, to wybacz...

Serdecznie pozdrawiam :)

[Penelope_Coal]

@Waldemar_Talar_Talar
Waldku, dziękuję, że ty zajrzałeś. I że tekst wydał ci się ciekawy. A najlepsze dzielenie, to dzielenie się szczęściem. Pozdrawiam:)

[Penelope_Coal]

@teresa943
Nie chodziło mi, Krysiu, o wyliczenie atutów, a raczej o określenie pewnego maksimum stężenia siebie podczas zetknięcia z obcą osobą, stworzenie świadomej relacji opartej na wzajemności, patrząc głębiej - zrozumienie sedna swojej tożsamości i odtworzenie jej na zewnątrz.
A chowanie, o którym piszę, to naturalnie pewna maska, mająca za zadanie uchronić przed intruzami intymność i wrażliwość bohaterki. Nie nazwałbym jednak makijażu fałszem.
Dziękuję za tak szczegółową analizę tekstu. Niewykluczone, że w tobie, Krysiu, mój tekst może nabrać innych barw, niż te, których zamierzałam mu nadać, nie ma tu czego wybaczać. Pozdrawiam:)

[teresa943]

@Penelope_Coal
W takim razie ok. Tak powinno być - dowolność interpretacji to bogactwo wiersza. Dopóki zamysł Autora otoczony tajemnicą, dopóty zmusza do odkrywania. Wiersz, który podaje jak na talerzu, o co chodzi, jest przeczytany i zaraz zapomniany.

Serdecznie pozdrawiam :)

[Penelope_Coal]

@teresa943
Zgadzam się z tobą, Krysiu. Przyjdzie kolejna osoba i dojrzy w tekście jeszcze inne znaczenia. Zawsze na to liczę i choć przeważnie najbliżej mi do własnych skojarzeń, pozostaję otwarta. Pozdrawiam:)