Porazka (''nie Udalo Sie'')

[Krzysztof Butkiewicz]

Całunem umysł zasnuty
Podmuchem zawodu owiany
Ostrzem zdrady kłuty
Ciosem niespodziewanym

Za życia do grobu wciągnięty
Dążąc dalej - do głębin
Miejsc duszy tajemnych
Przez mrok skażonych jastrzębi

Ich pióra w inkauście zroszone
W myślach kształty niepojęte
Zmysły - żalu zasnute welonem
Błysk!... jam naznaczony piętnem

Zapach życia zanika
Usta rubinem zwilżone
Kropla po kropli do ust przenika
Słodkosci nieznośne, zemdlone

Wizja już rzeczywista
Powoli znikając opadam na matę
Myśl błądzi wokół run, pisma
Pentakl znaczony życia szkarłatem

I ducha wtedy oddaję
Czekając na cierpienie...
Wybrzeże otchłani!!!... tu staję
Ogarnięty już zapomnieniem

..........

Wrzask życia!... ból wielki sprawia...
''Swiatłości!!! PRZEKLINAM CIĘ!!!''...
Zrozumienie rozpaczą napawa...
Łzy szepczą: ''Nie udało się...''

[natalia]

Jak to miło, że dzięki Dormie i Tobie przeczytałam taki świetny wiersz!
Naprawdę miło się czytało, mimo pewnej ciężkości tematu lekko przeprowadzasz - pewnie dzięki rymom - czytelnika po kolejnych wersach.
Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[Krzysztof Butkiewicz]

Same pochwaly ?? a gdzie krytyka ?? zawiodlem sie
moze OYOY sie wypowie bo jeszcze w samouwielbienie popadne...

A tak na powaznie to dziekuje za mile slowa... no i mam nadzieje ze szczere zarazem

Pozdrawiam
Krzysiek

p.s. Mr. Oyoy sprwadz mnie Pan na ziemie

[Dorma]

Ojej (nie - oyey ) !!!!!!!Jestem pod duzym wrazeniem..Nie wiem co powiedziec, bo mnie zatkalo.W sumie nie wiem nawet czy wypadaoceniac wiersz , ktory jest mi dedykowany..No ale sprobuje..


Bardzo ladnie ujoles te sama tematykez poprzedniego wiersza uzywajac innych okreslen.Ta wersja oczywiscie ze wzgledu na rymy i forme ( choc nie tylko) podoba mi sie bardziej..Ale jest strasznie smutny ..A to mi o ile sobie przypominam zarzucales nadmierny pesymizm...A moze to bylo specjalnie...Pewnego rodzaju ":)odwet":)

Ogolnie wiersz nie dotyczy mnie jak dobrze mysle, lecz od biedy gdyby sie wysilic mozna by pierwsza zwrotke nieco podpozadkowac sytuacji w jakiej sie teraz znajduje.
Wiesz o co mi chodzi, a jesli nie to moze powiem ci na osobnosci...

Ty jestes tak mily i tak uprzejmy ze szkoda tracic twoj talent na takie smutki..Wykorzystaj swa uprzejmosc..

Co do tresci to wiesz..Kiedys tez o tym myslalam, nawet czesto..Mysle o tym za kazdym razem kiedy np. pokluce sie z rodzicami, kiedy stanie sie cos przykrego..Jednak kiedy usiadzie sie w samotnosci i na spokojnie sie to przemysli dochodzi sie do wniosku ze nie ma powodu w moim zyciu, ktory by mnie do tego popchnal.Nic nie jest warte by ze soba konczyc.Nic nie jest tego warte.W zyciu moze sie jeszcze tyle wydazyc, a szczegolniew twoim ( tak mlodym jeszcze zyciu)..A jak nie wierzysz.. To wsiadaj w pociag do Malborka, spojz w Te oczy, zobacz Ten usmiech i przekonasz sie ze warto zyc dla kogos chociazby kto nas kocha:)

kurde.. w tej chwili to czuje sie jak ksiadz na kazaniu..Moze troche przesadzilam

Pozdrawiam i naprawde dziekuje za dedykacje..

[Krzysztof Butkiewicz]

Ciesze sie, ze Ci sie podoba Dorotko i Tobie Nataliu i bardzo dziekuje za mile slowa ...

ale chetnie tesh uslysze co jest w nim zle o cos napewno) ...

a co do nadmiernego pesymizmu... od tamtego czasu sie zmienilem... bardzo... po prostu nowy czlowiek jestem... a od niedawna nawet sie zaczelem poezja interesowac

Pozdrawiam
Krzysiek

p.s. czekam na uwagi ...

[Leila]

To pierwszy Twój wiersz na jaki "wpadłam" i bardzo bardzo mi się podoba, szczególnie rymy niedokładne.

pozdrawiam

[Dorma]

Postanowilam sobie znow przypomniec ten wierszyk..Szczegolnie ze ta wersja jest mi dedykowana:)..Warto przeczytac..Zabieram do ulubionych