Indiańskie Lato

[halcia]

Indiańskie lato październik dwudziesty trzeci
na dworze i w sercu słońce świeci
niebo błękitne jak serce naszej Jutrzenki
Matki Światła Matki Słowa Świętej Panienki

Liście jak złoty deszcz z drzew opadają
dywany natury do stop uściełają
ukryta w cieniu mojego krzewu
zachwycam się tonem bliskiego śpiewu

który zza płotu basem wygrywa
melodię highway -szum aut się nazywa
później przy tym akopanjamencie
dostrzegam ludzi codzienne zajęcie

wciąż pędzą wciąż śpieszą zamyśleni
czy postrzegają piękno i urok jesieni
która jak każda pora roku
wędruje z nami dotrzymując kroku

Przepędzić pośpiech i pochopne działania
to wszystko wartości prawdziwe zasłania
życie jest krótkie czasem braknie jutra
a rybak płacze po stracie kutra

Nic nie jest ważne nadmiernego starania
czas ucieka i nas nie ochrania
przed stratą uwagi na rzeczy cenniejsze
które w świecie nie przeminą a są najważniejsze

[Mieczysław_Borys]

Lubię jesień. W Kanadzie z pewnością jest podobna jesień, jak w starym kraju.
Z piątej zwrotki: "życie jest krótkie czasem braknie jutra" - między innymi dlatego piszemy wiersze,
by życie przedłużyć. Pozdrawiam z Podlasia, choć zimnego o poranku, bo tylko +2 C, ale za to bardzo słonecznie. Mieciuchna.

[halcia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam wzajemnie a lato i klimart podobne zawsze w Kanadzie.