Mieczysław_Borys Opublikowano 14 Października 2014 Autor Zgłoś Opublikowano 14 Października 2014 Wieczne utrapienie moje, to ciągłe marzenia żeby iść, iść przed siebie nawet po to, by tylko iść. Tęsknota, wyobraźnia, wspomnienia, to za mało dla mojej wrażliwej duszy. Ja chcę przed siebie biec, ot tak po prostu, by tylko biec, nawet jeśli to jest głupie. Jak za chłopięcych lat: przez kwieciste łąki zboża zielone, białe i złote krajobrazy, by zabiec aż w dumny las, który da ochłodę. W nim oddychać będę, jak on. Pisałem, dnia 09-01-2014 roku. Podlasie
Marlett Opublikowano 14 Października 2014 Zgłoś Opublikowano 14 Października 2014 @Mieczysław_Borys Wieczne utrapienie moje, to ciągłe marzenia żeby iść, iść przed siebie nawet po to, by tylko iść. Tęsknota, wyobraźnia, wspomnienia, to za mało dla moich doczuć Ja chcę przed siebie biec, ot tak po prostu, by tylko biec, nawet jeśli to jest głupie. Jak za chłopięcych lat: przez kwieciste łąki zboża zielone, białe i złote krajobrazy by zabiec aż w dumny las, który da ochłodę. W nim oddychać będę, jak on. PozdrawiaM
teresa943 Opublikowano 14 Października 2014 Zgłoś Opublikowano 14 Października 2014 @Mieczysław_Borys I to jest dziecięca radość życia i pragnienie wolności. Można ją mieć w sobie niezależnie od wieku i sytuacji - pogoda ducha "wyrasta" z nadziei a nadzieja zawieść nie może. Kto traci nadzieję, gubi sens życia i przestaje dążyć "do przodu". Twój wiersz kojarzy mi się ze słowami piosenki "iść, ciągle iść w stronę słońca" :), więc biegnij choćby duchem, jeśli nie możesz fizycznie a nie przestaniesz być młody wewnętrznie :) Ciepło pozdrawiam, Mietku :) - Krysia ps zachęcam do przemyślenia sugestii Marlett - jest korzystniejsza dla wiersza.
Mieczysław_Borys Opublikowano 14 Października 2014 Autor Zgłoś Opublikowano 14 Października 2014 Marlett - dziękuję za skrócenie wiersza, zgadzam się z poprawką i to prawda że gdy biegnę przez pola zielone, białe i złote, to już bez sensu wymieniać nazwy zbóż. Dziękuję i serdecznie pozdrawiam. teresa943 - "I to jest dziecięca radość życia i pragnienie wolności. Można ją mieć w sobie niezależnie od wieku i sytuacji - pogoda ducha "wyrasta" z nadziei a nadzieja zawieść nie może. Kto traci nadzieję, gubi sens życia i przestaje dążyć "do przodu". Twój wiersz kojarzy mi się ze słowami piosenki "iść, ciągle iść w stronę słońca" :), więc biegnij choćby duchem, jeśli nie możesz fizycznie a nie przestaniesz być młody wewnętrznie :)" Krzysia, dziękuję za obszerny miły komentarz. Przystaję na poprawkę Marlett, jak i niemniej na sugestię Twoją. Miło, ciepło i serdeczne pozdrawia Mietko. Jak dobrze, gdy ma się przyjaciół, którym chce się poprawiać i wyeliminowywać moją intelektualną ułomność. która jest obecna w wierszach.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się